Tja.. opnieuw een Moederdag en ik heb er al veel mogen meemaken. Eerst natuurlijk voor onze eigen moeder. Pa vond het allemaal maar iets voor de winkeliers. Toch zat hij wel te glimmen wanneer we met iets voor de dag kwamen op Vaderdag. Van mijn eigen kinderen vond ik de zelf geknutselde kaarten of ‘kunstwerkjes’ het leukst. Later liet ik me wel eens ontvallen dat ik alleen een kopje thee met een beschuitje het summum van alles vond. Ik kan me alleen niet eens meer herinneren of dat ooit gebeurd is.
Toen ik de morgen na onze trouwdag goed voor de dag wilde komen met thee en beschuit zie ik nog steeds het verschrikte gezicht van Wim boven de dekens uitkomen. Hij zei toen wat voorzichtig, dat wel, ‘Ik vind het wel hééééél lief van je, maar wil je dat nóóóóóit meer doen’. Hij bleek een vreselijke hekel te hebben aan kruimels in bed.
De tijd van de knutseltjes is voorbij, maar gisteren hadden Gerhard en Judith iets anders bedacht. Jan en Edith, Judiths ouders, Rick en ik werden aan de Kuifmees verwacht voor een hapje en een drankje en daarna een heerlijke soep met brood. Robin en Luna waren er ook en zo hadden we samen een paar leuke gezellige uurtjes. Met dank aan de Kuifmezen!