De rijp die we een paar dagen overal om ons heen zagen deed me terugdenken aan deze foto uit 2017. Dagenlang was dit onze witte wereld aan het Schoolpad. En ik haal nog even deze herinnering op:
‘Kiek, de zunne kump d’r deur!’. Wim stond voor het achterraam te genieten van dit nieuwe uitzicht. Daar zaten we net op te wachten. Nog steeds is alles wit. Ik hoorde op het weerbericht iets vertellen over ruige rijp die je krijgt bij mist en vorst tegelijk. Ik kan me niet herinneren dat we dit ooit drie dagen achter elkaar hebben gehad. Wim loopt nog niet best, hij moet nog even kalm aan doe al wordt het al beter. Ik pak daarom meteen de camera en probeer wat van onze omgeving op beeld vast te leggen.
Acht jaar geleden alweer. Ik denk terug aan Wim die kon genieten van de kleine dingen. Hij liep toen ook al slecht. Nu ben ik aan de beurt. Ben benieuwd wat de orthopeed dinsdag me kan vertellen. Wordt het een knieoperatie, een spuit of moet ik verder met rollator en scootmobiel.