Over schrijven, herinneringen èn Chica.

‘Ga nou maar eens  schrijven over alle dieren die je in je leven hebt meegemaakt’, was het advies van Gerhard toen mijn laatste boek, Hobbels,  gedrukt werd. Hij wil me aan de gang houden. Wanneer ik geen plannen meer heb zak ik wat weg. Rick houdt me op een andere manier bij de les. Hij haalt herinneringen op, niet alleen die van Mark en Wim maar van de hele familie. Hij ziet ze allemaal zitten daarboven en weet dat ze ons in de gaten houden.

‘Zo zie ik dat nou eenmaal’, zegt hij dan met een big smile. Tja… Gerhard de praktische en Rick de spirituele steun. Mark was het beide…

Nou, dat boekje over al mijn dieren in mijn leven is al opgesteld, moet nu verder verzorgd en aangevuld. Eigenlijk vond ik dat ik al veel over dieren vertelde, maar een apart boekje is ook weer een uitdaging.

Maar ben ik nu nog bezig met de autobiografie van Peter Koers die al mijn boeken zo mooi verzorgd heeft. Het wordt een prachtig open en eerlijk levensverhaal. Ik mag het voor hem redigeren d.w.z. de onvolkomenheden er uit halen, de stijl enigszins aanpassen net als de woorden en zinnen  die een Nederlander die 30 jaar in Duitsland woont toch anders formuleert dan wij hier. Is een mooi projectje om te doen terwijl hij bezig is met de therapie voor zijn nekhernia’s. Ik had ooit hun huisgenoot kat Chica al eens geschilderd, daar waren ze al heel blij mee. Chica is intussen 18 jaar. Zijn vrouw Ilona zei eens over Chica: ‘Mij vindt ze leuk, maar van jou houdt ze’.

Nu had hij een paar foto’s gestuurd van hun ouderlijk huis op de Kranenburg. Natuurlijk ook geprobeerd en opgestuurd. En ook dat kunnen ze waarderen. Zo help je elkaar. Na alle boeken die hij voor mij zo mooi verzorgd heeft, kon ik eindelijk wat terugdoen.