Nog even aan het Schoolpad-
‘Wil je niet wat bijverdienen, jullie hebben zo’n grote tuin? Een jong stel vroeg oppas voor Rumi, hun Bulgaarse zwerfhond. Ze wilden een paar weken naar de zon en zochten een goede plek waar ze met andere honden kon spelen’. Mark kwam er toen mee en was verbaasd dat we niet enthousiast reageerden. ’s Avonds overlegden we nog even. Wat mij betreft widel ik huis en tuin wel vol hebben met dieren, maar Wim was de nuchterste van ons tweeën en zag de leeuwen en beren op de weg die er zouden zijn. Wat is een Bulgaarse zwerfhond? Zit er jacht in? Wat zou Storm er van vinden. We dachten dat Storm wel zou wennen, maar we moesten geen jachthond hier hebben in verband met de drukke weg.
Die morgen kwam Rumi met zijn baasje even kijken. Bij het hek meldde Storm al dat hij niet van Rumi gediend was. Ze leek ook verdacht op de herder die hier dagelijks voorbij kwam en waar hij de pest aan had en dat was wederzijds.
Voordat we binnen waren dook Rumi al richting kippen. Die waren heel nieuwgierig en volgden ons op de voet. Onze honden keken er niet naar om. Eenmaal binnen bleek het een aardige hond te zijn, naar mensen toe heel sociaal. Daar heeft hij het altijd van moeten hebben, van de restjes en afval. Dit jonge stel had hem gewoon van vakantie meegebracht na haar eerst van alle injecties en controles door een dierenarts te hebben voorzien. Hun hond was net dood en ze wilden Rumi een leuk leven geven. Storm lag intussen waakzaam te wezen in zijn mand en keek met argusogen naar de bewegingen van Rumi. Toen kwam het jachtinstinct ter sprake en eigenaar Jeroen gaf toe dat hij wel achter wild aan kon gaan. Een kip bij de buren was al gesneuveld. We kwamen samen tot het besluit dat oppascentrale Schoolpad geen optie is. Te veel risico met de weg zo dichtbij. Ze gingen een andere plek voor zoeken. Vooral Wim was erg opgelucht!