Gerrit Dales en zijn Annie waren kort geleden 60 jaar getrouwd en hier werd ik door zijn zus Gerrie aan herinnerd. Dat deed me meteen weer terugdenken aan die paar geweldige jaren op de Groen van Prinsterer Kweekschool in Doetinchem.- 1960- 1962. Waar de jeugd tegenwoordig grote feesten nodig heeft om zich te vermaken hadden wij af en toe een klassenavond of zelfs wel een -weekend. Zo ook eens op de Boomgaard, en bij vriendin Joke thuis en zelfs een keer bij Gerrit Dales op de deel. Op een boerderij is ruimte genoeg, muziek werd gemaakt door plaatjes te draaien of zoals hier met eigen instrumenten. Tijdens een klassenweekend in Velp werd er op zaterdagavond de muziek verzorgd door Gerrit en Henny. Klassenavonden en zelfs weekenden waren favoriet bij ons allemaal. Die keer brachten we het weekend door in het clubgebouw van de Padvinderij in Velp. In onze klas zat een hele groep uit Arnhem en Velp en omgeving, naast de echte Achterhoekers waar ik er een van was.
Dat dhr. Kruithof ondoorgrondelijk was is mij wel bekend. Hij stimuleerde me om opa’s gedichten: ‘Hans Knol’ en ‘Wat za’k mien Truuken schrieven’ voor te dragen. Dhr. Kruithof was onze klassenleraar en deed soms mee met klasseavonden. Ik herinner me Joepi Joepi is gekomen, Zakdoekje leggen en een spel waarbij je in een kring zit en iemands naam moet noemen en waarbij je op het hoofd geslagen wordt wanneer je niet gauw iemand anders noemt. Zo was er ook een spel… misschien wel stoelendans waarbij ik per ongeluk en tot mijn schrik bij dhr. Kruithof op schoot belandde. Bij dit soort spelletjes was ik bloedfanatiek. Waar is die tijd gebleven? Toen we een paar dagen later weer op school kwamen vertelde heer Kruithof me met een stalen gezicht dat hij na dat incident naar de dokter had gemoeten vanwege ernstige rugklachten. Hij bracht het bloedje serieus. In gedachten zag ik hem al door mijn schuld in een rolstoel zitten. Tot aan de dag van vandaag weet ik niet of het waar was. Ik was in die tijd nogal goedgelovig. Och heden…Gerrit heeft me ook ooit al eens wijsgemaakt dat er gebokst moest worden op een sportdag. Toen ik het Wim eens vertelde, beweerde hij dat ik niks veranderd ben en nog steeds overal intrap. Nou ja…!!!
Alvast een paar regels over de soldaat die z’n meisje Truuken wilde schrijven:
Och wat zatte wi-j aordig samen
Op dee tonne met karnemelk
Ik drukken eur… ik gaf eur mooie namen
Dat aoverkump neet elk.
Opa Bijenhof droeg het op onze bruiloft nog voor. Hij had z’n colbertjasje binnenste buiten aangetrokken om een beetje op een soldaat te lijken.