Er kan in 2 dagen veel gebeuren. Toen daarvoor de in pakkerij gebeurd was kwam er en rust over mij. Nu mag het gebeuren. Die laatste avond kwamen Alle Anja met alle drie jongens aan om de laatste avond te vieren. Geen afscheid maar een soort herinneringsavond. Ze brachten het mooiste cadeau mee die je je maar kunt voorstellen. Een fotoboek met foto’s van ons paradijsje waar we 29 jaar van hebben genoten. Frank heeft een prachtig fototoestel en een drone waarmee hij van bovenaf de eerste foto’s nam. Daarna foto’s overal om het huis en daarna van binnen nog. Om de herinnering te bewaren aan onze favoriete plekjes.
Toen kwam DE dag. Vier man van de fa de Lange kwamen de verhuizing aanpakken. Eigenlijk een heel gezellig stel met elkaar. Een paar van hen hadden ook met Mark gewerkt en goede gesprekken gehad. Tussen de middag na de soep met brood ging het naar de Torflang en volgde ik snel om toch het een en ander aan te wijzen. Wat een geoliede machine zijn deze mannen. Ik kreeg een flash back van de Alkmaarder kaasdragers toen ze met een kastje langs kwamen. Tegen 4 uur waren ze er klaar mee. Ook Gerhard, Paul Sietse en Gerard hadden zich op de zo gewenste verbinding met internet en tv geworpen. Paul Sietse ging met de boeken aan de slag en mijn werk- en schrijfkamertje is al heel gezellig. Het was fijn dat Gerhard nog een extra dag had om hier de boel uit te sorteren en op te ruimen. Buurman Pieter wil komen helpen met ophangen van het een en ander en Jan en Ria komen volgende week om wat hulp te bieden. Wat wil een stel oudjes nog meer?
Vanmorgen kon ik meteen met Wim naar de Spoedeisende hulp met zijn jichtvinger. Er zat een behoorlijke ontsteking bij die toch operatief opengemaakt moest worden. Maar nu hebben we ook dat achter de rug. Karin heeft het huis in de tussentijd verder opgeruimd en gezellig gemaakt. De rest komt nog en heeft geen haast. Nu alleen nog onthouden in welk kastje of laatje ik de dingen hebt verstopt. Moeten misschien toch even stickers op.