Hier word ik wel een beetje triestig van als ik er aan terugdenk. Maar ja…. toch wel een beetje eigen schuld natuurlijk. Ik had alleen niet door dat deze krielen zo vaak broeds zouden worden. Na de vangst van de 6 en later 4 jonge kippen en hanen hadden we de broertjes Haan ook te pakken. We moesten er even geduld voor hebben. De ene dag een en een paar dagen later nummero twee. Gewoon met de hondenbench. Deurtje open met een touwtje er aan. Kippenvoer er in… en afwachten maar…Ach wat gingen deze ook te keer toen hij merkte dat het deurtje van de bench dichtgetrokken werd. Of zijn laatste uur geslagen had, is zo’n uitdrukking, maar dit keer was het werkelijkheid. Ik was er helemaal vervelend van. Wim bracht de laatste toen meteen maar weg naar buurman Jans. De eerste broer Haan hadden we al in de diepvries. Ik moest er niet aan denken om die op te eten, maar Wim lustte hem graag! Op zo’n moment ben ik er helemaal klaar voor om vegetariër te worden. Voor de jonge hennetjes een gelukje dat ze bij Jans en Geesje in het kippenhok mochten en hopen dat ze gaan leggen
We tellen even de overblijvers: Vader haan, 5 hennen en 9 kuikens.
Jans mag ze allemaal hebben.
Een dag later kwam Jans gehavend bij ons aan. De ene haan had hem nog even te pakken gehad. Had hem niet gered.
Nee, Wim hoefde allang geen hanen meer te vangen. De vos en de steenmarters hielpen mee. Het hokje was ook niet best meer. Het laatste half jaar aan het Schoolpad hadden we geen kippen meer.