Verleden, heden en toekomst…

Verleden, heden en toekomst…

Er wordt wel eens gezegd dat je eigenlijk met je rug naar je verleden moet staan om de toekomst te zien. Tja… toekomst… de toekomst is soms even wat onduidelijk. En dan ga ik toch weer even naar de mooie, vooruit soms ook minder mooie, herinneringen die we ook hebben.

Dat komt heel gemakkelijk wanneer wij vroeger samen naar Escape to the Country keken. Dan kwamen de mooie plekjes in Engeland, Wales en soms zelfs Schotland voor bij. Daar genoten we beiden van.

Af en toe kijkk ik ook naar mijn voorraad foto’s, voor een deel netjes op jaartal gerubriceerd, en dan komt dat ook en beleef ik weer andere mooie momenten en ben ik blij dat er juist op dat moment een foto werd gemaakt.

Zo zijn we al vaker met Ben en Diny op stap geweest. Deze keer was het in 2012 naar Israël, een wens die we alle 4 hadden. Het land van de Bijbel, het land waar Jezus rondliep. Hier zijn we op de berg van de Zaligsprekingen aan de overkant van het meer van Tiberias. Gids Patrick Herlaar las ze allemaal voor. We hadden net in het kerkje indrukwekkend gezang gehoord van een groep uit Japan, leek mij.

Zo schreef ik tijdens die reis in 2012: -Het is woensdag en vandaag staat er heel wat op het programma. We zijn in Tiberias in Galilea, de streek waar Jezus opgroeide, met zijn discipelen rondtrok en allerlei genezingen verrichtte. Allereerst bezoeken we de berg van de Zaligsprekingen waar nu een kerk gebouwd is met een geweldige akoestiek. Onze gids Patrick leest ze ons zelfs voor. Denk niet dat we de enigen zijn. Er is een groep Japanners die daarbinnen zo geweldig zingen , Wim doet zelfs met hen mee, dat me de tranen in de ogen schieten.–

Foto: Hier kijk je uit op het meer van Tiberias waar we later de overtocht zullen maken met een origineel nagebouwd schip waar we met Patrick een reidans uitvoerden. Bijzondere plekken kwamen dag na dag voorbij. En overal las Patrick een bijpassend deel uit de Bijbel. Het was misschien wel de indrukwekkendste reis die we ooit maakten.

En zolang we zelf niet meer op pad konden genoten we op deze manier in het heden toch van prachtige herinneringen. En ook dat doe ik nog steeds.