16-08 – De Malham Cove hebben we jaren geleden al eens bewonderd. Nu komen we terug en dit keer heel dichtbij, een indrukwekkend hoge rotspartij. De zwaluwen vliegen afen aan naar hun nesten. We vinden allebei dat we nu een lekkere afternoon tea wel weer verdiend hebben. In de tearoom bij de Woolen Mill nemen we er eens van met een flapped Jack erbij, een soort mierzoete havermoutkoek met honing! Het bestellen van de Engelse families is het bekijken waard. ‘What would you like? O… lovely! O nice! Ze komen nog eens terug, vragen opnieuw wat het allemaal is. Eentje houdt alvast een tafeltje bezet en die moet aan het eind ook nog kiezen..
17-08 – Het uitzicht vanuit de caravan is toch zo mooi hier. Met Northumbria (Otterburn) is dit de topper. We maken wat foto’s en ik wat schetsen. Dan kan ik ze later nog eens met verf weergeven hoe deze plek was en voelde.
Dan wordt het tijd voor Manchester. Wat een weerzien! Joan met gebroken pols en neus. Tom met wat terugslag. Ze beginnen er net weer wat bovenop te komen. Alweer 6 jaar geleden kreeg hij een herseninfarct en is behoorlijk gehandicapt. Hij rijdt buiten op een soort scooter en binnen loopt hij moeilijk achter een soort looprek. Maar hij heeft een positieve levensinstelling. Joan loopt maar steeds achter hem aan en voor hem uit en kletst je de oren van het hoofd. We vertellen elkaar over onze gezinnen. De foto’s van Gerhard en Robin worden bewonderd
Dan is het kwart over 6. Stelle komt ons halen. We gaan met Stella, Pete en Michelle naar de Chinees om de hoek. Een avond met lekker eten, grappen en verhalen van Pete en Stella. Wat een onderhoudend stel. Pete zit in de verkoop . Samen met een compagnon verkoopt hij frisdrankautomaten. ‘Pete sells you eveything he wants’, zegt Joan. Tom geniet ook van de gezelligheid zo met elkaar.. Als we naar huis lopen voelt mijn hoofd net een opgeblazen ballon van alle verhalen.
18-08 -Hoofdpijn. I.p.v. samen naar het nieuwe shopping Centre lig ik in bed met zetpillen. Wim komt geregeld bezorgd kijken. Eén geluk: Tom kan nu naar zijn favoriete belangrijke cricketwedstrijd Engeland-West Indies kijken. Engeland wint. Hij straalt. Wim verleent Joan hand- en spandiensten: wast af, stofzuigt, snippert ui.. enz…
Een dag later vertrekken we vanaf de Woodsend Road richting Harwich. De hoofdpijn is weg en we genieten van deze laatste dagen.