Bijzonder is het. Zo krijg ik binnen een week mooie contacten met lieve mensen over herinneringen aan Mark. Zo heb ik een heel stel brieven terug die Mark in zijn jeugd aan zijn vriendinnetje schreef die een paar maanden in Australië op familie bezoek was. Het was 1989, beiden 19 jaar. De liefde bleek niet blijvend al merkte ik dat niet aan de brieven. Ontroerend mooi en eerlijk waren die. Ook een brief die ik haar toen schreef gaf ze me terug. Zo had ik een mooie zondagmiddag met dat vriendinnetje van toen. Zo deelden wij samen wat ons bezig hield en houdt. Flitsen van toen bleven voorbijkomen. En zoiets blijft hangen. Het blijft in je gedachten, die tijd van toen. Zo mooi al die vriendschappen van onze jongens en ook de gezellige buurt in de Rietlanden waar wij toen als gezin een van de eerste bewoners waren in 1984.
En dezelfde week kreeg ik een mail over Mark van een jongen die samen met hem gevoetbald heeft bij DZOH. Hij was iets jonger dan Mark en keek geweldig tegen hem op. Hij heeft nu een gezin met 4 kinderen. Dat had Mark ook graag gehad. Soms loopt het leven anders… dan je had gehoopt.