Het was twee jaar geleden een hele overgang van ons huis en erf aan het Schoolpad naar deze grijs/witte bungalow aan de Torflang. De vorige bewoonster had het strak ingericht, inderdaad grijze keuken, grijze wand, grijze vloer met rode accenten. Had wel wat, alleen niet mijn smaak. Misschien wanneer we er rode stoelen bij hadden gekocht was het handiger geweest, maar op 2e Paasdag gingen we kijken bij Schippers naar nieuwe stoelen en ik weet niet hoe we het voor elkaar kregen, maar dat werden toen grijze. Hoe kon ik het laten gebeuren??
Intussen begon ik het langzaam naar mijn smaak aan te passen. Judith ging mee om passende gordijnen uit te zoeken i.p.v… inderdaad de grijze in between. Ons gele vloerkleed namen we mee en scheelde een klein beetje. Ach… intussen begin ik er aan te wennen. Misschien moet ik inderdaad Ingrid eens vragen om kleuradvies.
Maar nu ik buiten op mijn nog oude tuinstoel zit en rondkijk in de voorjaarstuin begint het daar toch ook wat minder koud en strak te worden. De framboos van Grietje heeft zich nu ook in mijn tuin genesteld en mag blijven. Op het grind van die dikke keien hebben zich uit eigen wil allerlei viooltjes en andere leuke plantjes een plek gevonden. Bovendien heb ik aan de zijkant heel wat worteldoek weggehaald en is het een zee van planten die ik meenam vanaf het Schoolpad. Een ervan is de baardiris die oorspronkelijk nog van de Boomgaard afkomstig is.
Het begint er al aardig gevuld uit te zien. Hoe meer groen en kleur hoe liever het me is. Ik heb altijd Rick achter de hand voor als het te gek wordt. Die heeft zich ook al over de dakgoten ontfermd. Tja… zou dit huis eindelijk gaan wennen? Mijn verstand zei dat het helemaal goed was, nu nog het gevoel… En de rest!