Veuruut of achteruut?

Wim roept van boven naar me toe. Ik ben beneden al bezig met de gewone ochtend dingen. Storm knuffelen, kip en haan voeren, een blik werpen op de 8 schapen van Rob, krant halen, ontbijt maken. Hij zit blijkbaar na zijn ochtend gymnastiek boven met de klokradio in zijn handen. Hij roept: ’Wat stiet ‘r boavenan op et veurblad in de krante… veuruut of achteruut?’ Het duurt even voor ik doorheb wat hij bedoelt. ‘Steet altied op et veurblad… is et achteruut of veuruut’. Dan weet ik wat hij wil, maar ik zit even te bedenken wat het ook al weer is. Ja, de wintertijd gaat vannacht in, ik kan een uur langer slapen dat weet ik wel. Maar verder kom ik even niet.
Ik grijp de krant maar niks er over op het voorblad.. Er zijn andere en belangrijkere mededelingen tegenwoordig.
Hij zal het intussen wel aangepast hebben want even later zoeft hij met de traplift naar beneden. Eenmaal achter onze kwark met vruchten heb ik de krant voor me. Ik ontdek pas bij de strip over Toos en Henk iets over de wintertijd: achteruit dus.
Dan ben ik ineens mijn briefje met Apple id en wachtwoord kwijt. Nou ja niet kwijt natuurlijk maar ik zie hem even niet. Ik had overal vluchtig gekeken maar zag het niet en dan vraag ik Wim: ‘Bun ie dat breefken met ID en wachtwoorden van de IPhone ok tegen ekommen?’ Wim haalt al adem. Meteen kap ik een zeker komend commentaar al af: ’Alleen jao of nee Wim’, want als ik iets kwijt ben volgt er het een en ander. Als je lang samen bent ken je elkaars eigenaardigheden. Hij weet het en zwijgt, maar begint meteen te zoeken, dat wel. Even later houdt hij een briefje omhoog dat ik blijkbaar uit voorzorg in het telefoonklappertje had gelegd. Gistermiddag had Frank een nieuw simkaartje in Wims oude IPhone gedaan, mijn oude simkaart paste niet. Hij stelde alles meteen in met wachtwoord en al maar dan moet je dat wel bewaren natuurlijk. Het hangt nu veilig aan het prikbord.
Het volgende probleempje volgde gistermiddag. Ik bel even met Simpel om mijn nieuwe nummer door te geven. Kan niet. Kan alleen met een simpel simkaartje. Ik had nog een heel oude van 2011, was te groot. Er wordt nu een nieuwe gratis toegestuurd en moet ook weer geactiveerd worden. ‘Kunt u dat zelf?’ De beste man leefde warempel mee met zo’n oud mens. Ik had hem mijn hele doopceel moeten lichten.
‘Ja hoor, ik heb een handige buurjongen die me daarmee helpt’. Dat stelde hem gerust.
Wim roept net: ‘Steet wèl op et veurblad…. ‘