Een container?

Een zaterdagavond, nog aan het Schoolpad.… Ik keek eens om me heen en bedacht wat er overal in de kasten zat, in de hal die we niet gebruikten, in de schuur op het schuurzoldertje, onder de kapschuur en op de sauna.
Wanneer wij toch nog eens zouden verhuizen ……

Bij m’n eerste verhuizing op mijn 19e naar Hattem ging alles in één weekendtas. De tweede naar de binnenstad van Hattem was een half busje, door Albert Sobering geregeld.
Toen Wim en ik trouwden en aan de Eierdijk gingen wonen gingen m’n spullen op de fiets mee, want we begonnen toen in het nieuw en alles werd bezorgd.
Naar Aalten was het al andere koek. Bart Keijl, en echte Hattemer verhuizer bracht mij met onze spullen naar Aalten. De nog jonge Ben verleende bijstand en in twee dagen was alles klaar. Wim zat op zee en kwam na een dag of 10 regelrecht vanaf Amsterdam die kant op. Na 1,5 jaar werd het Hengelo en zijn we met z’n beiden plus Diny dagen aan het uitpakken geweest. Ondertussen waren Gerhard en Rick al geboren.
Na 6 jaar beviel het zo goed in Hengelo dat het tijd werd voor een eigen huis. Die verhuizing naar de Marnixstraat deden we zelf met een gehuurd busje. Nu was Mark er ook al. Weken zaten we in de troep voor we klaar waren.
Na alweer 9 jaar gingen we naar Emmen, gelukkig nu met een verhuizer. Alles wat niet in huis gebruikt werd ging gewoon de schuur in om na een half jaar bij de verhuizing naar de Kuifmees verbrand te worden op het braakliggend terrein achter onze rij huizen. Wat een lol hadden die vier pyromanen van mij. Hier hebben we behoorlijk hulp gehad van vrienden. De buren, Dick en Anda, André en Friedel. Maar het grote werk gebeurde door Wim met ons nu opgroeiend drietal.
En dat ging net zo in 1994 toen ons droomhuisje te koop kwam  aan het Schoolpad. Door al die jaren heen heb ik veel, heel veel dingen met een herinnering. Veel lag dus overal in huis opgeslagen. In de Libelle stonden tips om kamer voor kamer je huis op te ruimen. Dat was een duidelijke boodschap: kamer voor kamer, niet halverwege stoppen èn heel veel weggooien. Oooooh!
Ik kreeg toen het beeld voor me van de kinderen die onze hele zooi moeten zien weg te werken. Op mijn netvlies verscheen toen al  heel grote container

Zoals jullie misschien al gelezen hebben kwam er inderdaad een heeeel grote container en ging er veel naar de Kringloop of vond via Marktplaats een nieuwe bestemming.

Nu rusten we uit

Foto: Een foto nog uit de tijd aan de Jan Voermanstraat in Hengelo. We waren zoals nog steeds graag op de Boomgaard. Hier zie je nog Rick en Mark bij ome Johan op de trekker.