We hebben de afgelopen jaren, zolang we aan het Schoolpad woonden, wel een aantal katten versleten. De drukke weg was er debet aan, maar sinds we deze laatste twee hadden is er niets ergs meer gebeurd. Moeder Suze is zelfs 19 geworden, een kat die hier binnen haar territorium had. Dochter Loeder was daarom het liefste buiten, maar ook als je haar binnen had was ze niet te bewegen om even bij je te zitten. Als je haar eens oppakte wist ze niet hoe gauw ze weer van je arm af kon komen.
Nadat Suze overleed was Loeder wel graag binnen. Je zou het niet geloven maar ze had zelfs mijn stoel ingepikt en zat totaal ontspannen bij mij op schoot. Hier zie je haar in de ban van een staartmeesje dat steeds elke dag wel een aantal keren tegen de ramen aan vloog. Ik hou het er nog steeds op dat die een vijand wilde verjagen als hij z’n spiegelbeeld in het raam zag. Hier zie je dat Loeder het in de gaten had en af en toe haar pootje uitstak naar de indringer.
Ach en toen ook Loeder het opgaf was het maar kaal in en om het huis. En zomaar kregen we Dirk aangeboden. Dat bleek er één uit duizend. Tja… ze hebben allemaal iets unieks. Sinds we naar de Torflang verhuisden heeft Dirk zijn nieuwe thuis bij Alle en Anja. Maar nog steeds komt hij dagelijks aan het Schoolpad muisjes vangen in de sloot naast de weg. Maar wanneer ik bij Alle en Anja kom ligt hij vaak te snurken in de stoel bij de computer tot hij op zijn tijd voor de deur gaat zitten als teken dat hij weer aan een nieuw rondje Schoolpad en Bargerweg toe is.