De tijd van mijn vraag om fleslammeren op Marktplaats was voorbij. We hadden nu schapen van Rob in onze weitjes. Ik wilde graag schapen en liefst ook lammeren in de wei en Rob zocht juist weide voor een aantal van zijn schapen. Ik hoopte stiekem ook wel op af en toe een fleslammetje natuurlijk.
En ja hoor… ‘Ik heb even een vraagje’, begon Rob die keer. ‘Je hebt al eens gezegd dat je fleslammeren had….. en dat je die eventueel wel wilde opvangen. Is dat nog steeds zo?
Weet je het zeker…. heel veel werk hoor!’
En zo kwam het dat ik binnen de kortste tijd de voormalige lattenbodem van het huwelijksbed van Willem en Hillie weer tevoorschijn toverde uit de schuur en het klaar zette voor Wim want die was altijd de bouwer. Hij kent me al aardig en toen hij terugkwam van het zingen met de cantorij verblikte of verbloosde hij niet toen hij de stukken lattenbodem zag staan en even later was het plekje naast de open haard weer in volle glorie hersteld . Dit keer niet voor pups, maar voor een prachtig heidelammetje. De moeder was in de war. Waarschijnlijk heeft dit ooilam nadat het geboren werd bij een andere ooi geprobeerd te drinken en werd daardoor door de eigen moeder verstoten. En dat is niet mis. Ik had het vaker zien gebeuren. Er wordt flink gemept als een lam niet geaccepteerd wordt. We hebben het al eens zien gebeuren dat een lam door de moeder hoog in de hoek van de stal geschopt wordt en zo’n lam blijft maar proberen hè. Zo raar en heel naar om te zien.
Tegen half 10 ’s avonds kwam Rob de nieuwe aanwinst brengen. Een extra portie biest uit de fles was zo verdwenen en een uurtje later ging er ook wat melk achteraan. Het was zo gebeurd, ze dronk net zo gemakkelijk. Ze zal de eerste paar dagen in huis blijven, maar daarna werd het de schuur en naar de andere schapen toe. Enfin… ik hoefde me die eerste tijd niet te vervelen. En daarna volgden er heel wat meer….
Het werd het begin van vele jaren samenwerking. Ik mis ze… zowel Rob als de schapen…