Toen Wim op zijn 61e met de VUT ging dacht ik hem te moeten strikken voor vervangende invulling van zijn lege weken. Nee, ik had het kunnen weten….dat maakte hij zelf wel uit. Geen zorgen dat hij in een leeg gat zou vallen, daar zorgde hij wel voor. Bovendien was er thuis aan het Schoolpad genoeg te doen. Na een gezamenlijk bezoekje aan de bibliotheek ontdekten we een stand met iets van een cursus koken voor mannen. Hij was meteen geïnteresseerd en zo ging hij op cursus bij de Drentse tv kok Roel Kuper. Daar hebben we allemaal veel plezier van gehad. Zijn beroemde mosterdsoep met spekjes werd door de hele familie gewaardeerd. Het tweede was dat we bij een open dag van Kom in de kas de Eemslander Shanty’s hoorden zingen en Wim die alleen in de kerk de sterren van de hemel zong was ineens in de ban van de zeemansliederen. En zo waren zijn weken genoeg aangevuld
Die week moest Wim zelfs drie keer met z’n Eemslander Shanty’s optreden. De ene zondag zat de hele dag vol optredens in Haselünne, de volgende middag stonden ze uit volle borst te zingen in de grote tent bij de aankomst van de Fietsvierdaagse en weer een dag later moet er in Klazienveen gezongen worden.
De tent van de Fietsvierdaagse stond hier niet ver vandaan in de buurt van het FC Emmen Stadion. Daarom ging ik ook even op m’n snelle fiets om te gaan luisteren. Van verre hoorde ik de bekende mannenstemmen al. Midden tussen al die sportievelingen in fietsbroek, die daar zaten bij te komen van de fietstocht vond ik een plekje..
Ik trof het meteen, want Wim moest zelfs twee keer solo zingen. Z’n stem was niet optimaal na zondag, maar voor The Wild Rover klonk dat precies goed. Hij werd zelfs nog aangekondigd als de Shanty die echt gevaren heeft.
Onderweg in de auto hadden we vaak hun cd aan of een cd van een ander Shantykoor….. of de Grolsche Hofzangers natuurlijk. Je wordt daar echt vrolijk van.
Intussen vond Wim nog een koor: Het Chr. Mannenkoor Valerius. Ook hier heeft hij tot aan zijn laatste week gezongen. Eigenlijk vond hij dat nog mooier denk ik achteraf. Dat had waarschijnlijk ook met de teksten te maken. Zijn lijflied en tevens ook van de familie Van der Kolk was het Abba Vader wat hij zelfs in Canada met Ben en Niesje en Henry in de Lutherse Kerk in Dickson gezongen heeft. Toen we daarna in de PKN kerk de Schepershof gingen kwam de Cantorij voorbij en liet hij toch de Shanty’s maar schieten. Wim die daarvoor niet bij een koor wilde omdat hij geen zin in oefenen had heeft dat in de periode van de VUT en zijn pensioen ruimschoots goed gemaakt. In de kerk wordt hij nog regelmatig genoemd omdat we zijn stem missen. En niet alleen zijn stem…..
Ik moet toch zijn recept van de mosterdsoep nog eens opzoeken. Die is veel lekkerder dan elke andere mosterdsoep
