Je moet niet uitstellen wat je vandaag nog kunt gaan doen, was ook onze lijfspreuk. Daarom waren we elke zomer wel op pad. Zo gauw het vakantie was vertrokken we. Ik ben nu blij dat we dat altijd gedaan hebben. Zoveel mooie plekken gezien en mensen ontmoet.
Die keer was het met camper en boot door Noorwegen, samen met Glenn en Greta, een groepsreis. Het eerste stuk deden we met een groep met camper. Onze leider en gids Jaap zocht de plekken uit om te overnachten. Die keer vertrokken we naar de Buaglacier. Dat werd 1,5 uur flink klimmen over wiebelende bruggetjes over snelstromend water en touwen met knopen er in waaraan je je naar boven moet trekken. Maar ja…. een beetje bergbeklimmer…zoals we toen nog waren… We bereikten de gletsjer… prachtig!
Toen we, toch wel bekaf, terugkwamen hadden Glenn, Greta en Elly heerlijke aardbeien gescoord door 15 kronen in een bakje te leggen.
En nu zochten we een plekje voor de nacht. We wilden wèl wild kamperen, maar er moest water in de buurt zijn en dat vonden we in Erdal…..een prachtige brede snelstromende rivier. Wim ontdekte meteen de privé wasplek onder de brug. Als je je goed vasthield aan een ijzeren stang kon je je door de stroom helemaal schoon laten spoelen. Twee aan twee werd hier gebadderd. Glenn deed de was iets hogerop in de snelle stroom. Je hoefde je wasgoed alleen maar in het water te houden. Z’n voorbeeld werd al snel gevolgd. We schilden een pan aardappelen met een kop er op, we rammelden! Onze gastheer kookte! Wanneer hij zijn portie had opgeschept, hielden wij nog ongeveer de helft over. We keken al nergens meer van op bij onze gastheer.
Die avond bij het kampvuur praattten we over ons en ieders leven. Annelies had haar studie pedagogiek afgerond en kreeg deze reis van haar Miel, die op zijn beurt in oktober voor 5 weken naar Nepal zou vertrekken..
Jaap ging vroeg slapen, die keer aan de oever van de rivier in z’n slaapzak. Het ruisen van de rivier is slaapverwekkend.
De volgende morgen maakten opnieuw gebruik van de ingenieuze badkamer en vertrokken richting Geilo. We reden over de prachtige woeste ongerepte Hardangervidda. We stopten bij een oude plaggenhut met een paar Lapse vrouwen die, in keurig Engels, rendierhuiden en andere spulletjes aan de man brachten. Na wat rondkijken in Geilo gingen we naar Hol waar we een stafkerkje bezichtigden.. Een aardige jongeman liet ons het interieur zien. Het toilet voor de priest in de consistorie is nogal bijzonder…pisbakje in de muur… èn Annelies mocht even het orgel bespelen. Het is jammer dat we door moesten naar Fläm, want de volgende morgen zou hier een echte bruiloft gevierd worden. Dus… we camperden weer verder.
Ik zie het nu weer helemaal gebeuren….
Foto: Wims badritueel