In mijn enthousiasme ga ik soms wat te ver. Tim en Daan waren hier gisteren om samen boodschappen te doen. Beiden hebben vakantie en zo kwamen ze nu met z’n tweeën. Ben er blij mee. Maar bij het spelletje Master Mind na de tijd kom je aan het vertellen en ik had het eens over de nesten met pups die we aan het Schoolpad hadden, tot 4 keer toe zelfs.
‘Weet je nog wel?’, vroeg ik aan Daan. Hij keek me aan en lachte: ‘Ik ben in 2008 geboren, toen was ik er nog niet’. Ach… ja… De keren dat we een nestje hadden met Kim en Tessa was in 1997 en 98. En 10 jaar later met Tessa en Scott. Soms sta ik er niet bij stil dat ik heel wat ouder ben en zo gauw ik aan het vertellen sla over de dieren waar we zoveel plezier mee hadden ben ik dat al helemaal vergeten. Toch hebben ze alle drie veel meegekregen van de fleslammeren die we elk voorjaar en zomer hadden. Soms waren het zoveel dat er ook bij hen wat terecht kwamen. Er lopen nog steeds 5, nu dan oudere, schapen in hun wei die ook met de fles zijn groot geworden. Misschien is er toch ook een nakomeling van een van hen bij.
Maar de pups? Dat was voor hun tijd. Alleen Frank zal het zich misschien nog herinneren. De kinderen en nichtjes die toen kwamen knuffelen zijn zelf allang volwassen en moeders met kinderen.
Ik heb altijd graag jong spul om me heen gehad. Eerst dan onze eigen jongens, de kinderen op school, Robin en Eva wat later en dan deze kinderen die ik heb zien opgroeien tot jonge mannen met ieder hun eigen gaven en interesses. En… dat ik een onderdeel in hun leven mag zijn..
Foto: 2015