Natuurlijk… dat had ìk weer. Ik dacht toch alles aardig voor elkaar te hebben… nou je.. was allemaal Wims werk nog. Meteen aan de airco’s na de verhuizing, zonnepanelen, beveiliging… En dan bij de eerste echt warme zomer … heb toch airco in de auto, maar welk knopje was dat nou. Ik thuis zoeken in het dikke boek. Ja… toch de ac knop. Maar toen ik die wilde gebruiken deed het niks. Het was zo heet afgelopen zaterdag en ik zou vanwege de hitte Rick ophalen. Maar het was niet te doen. Och Rick zat er niet mee, die had thuis zelf airco.
Buurman Danny bekeek het even voor me. Bijna leeg, dacht hij. Dus dat werd op de fiets naar de kerk zondag. Gisteren meteen maar de HABO gebeld. Vanmorgen is de airco bijgevuld.
Zo heb ik nog steeds wat bij te leren, want hoe sproei ik water op de voorruit? Geen idee. Ja de achterruit weet ik wel, maar voor…? Maar weer het dikke boek erbij. Tja.. zo zie je maar… nooit te oud om bij te leren.
Ik had altijd zo’n respect voor Ria die met die dikke bus reed. Nu hebben ze een aardige gewone auto, maar denk je dat ze daar al in rijdt? Ze wil eerst elk knopje weten èn de functie. Dat had ik natuurlijk ook 10 jaar geleden kunnen doen, maar toen deed Wim alles. Lekker makkelijk. En nu zit ik telkens met de gebakken peren. Zo duurde het ook met de routeplanner. Vergeet je het aan het eind te bevestigen, blijft ie je weer naar je eigen huis sturen. Maar dat had ik snel geleerd, nu de rest nog… Gelukkig heb ik Rick voor dit soort probleempjes. Rick weet altijd raad. Even het dikke boek…
Foto: 10 jaar geleden