Spanje, Berlangas de Roa
Dag 126 San Leonardo de Jaque – Quintan Arranaya 33 km
Rond 7 eruit en eet eerst mijn bak yoghurt met bananen die ik gisteren al kocht. Koffie maar later doen onderweg. Ik ben een uurtje later weer op pad wat weer over gravelpaden gaat en deels door bebost gebied. Ik krijg steeds een langere schaduw door de opkomende zon van achteren doordat de zon lager staat.
Na een tijdje loop ik achterlangs een dorp binnen en bestel bij een bar een koffie en een tapas.
Op muren maken ze soms leuke schilderijen van onderwerpen uit hun dorp.
Hier een man die bezig is hars te tappen van naaldbomen.
Ik ga weer verder over landelijk bergachtig gebied waar zo een stel paarden los lopen.
Bij een volgend dorpje naast me wil ik wat drinken maar de bar is weer dicht. Twee vrouwen op straat bieden me een koud blikje alcoholvrij bier aan en ik ga er gezellig ff bij zitten. Ze geven met wat pinda’s en vertellen over het op te knappen ouderlijk huis waar ik later een kijkje ga nemen.
Ze willen ook wel ff op de foto voor het huis.
Als ik het dorp verlaat zie ik weer een grote zwerm gieren boven een natuurgebied zweven. Er zal wel een dood dier liggen. Ik vind hier met regelmaat een skelet, zo in ’t bos.
Dan weer over een mooi bebost bergachtig gebied waar ik uitrust en brood eet op een dikke steen.
Ik ga nog over een grote berg en nader dan de plaats Huerta de Rey waar weer een groep gieren zijn. Als ik fluit stijgen ze indrukwekkend mooi op.
Ik loop eerst op een winkeltje af maar die is dicht.
Ik tref verschillende mensen bij de kerk maar de pastoor is er niet. Een man belt wat rond en hij weet dat er naast deze plaats een refugio zit. Hij wil me straks wel brengen omdat het nu al laat is. Ik zie dat het op dezelfde hoogte ligt dus niet voorwaarts wat ik echt niet wil. Ik kan eerst een drankje doen bij een bar achter de stieren arena en dan haalt hij me daar op.
Ook daar willen mensen me weer helpen en de eigenaar van de bar brengt me vervolgens omdat de andere man niet gelijk komt.
Zo kom ik in een klein dorp waar de vrouw van het pelgrimsonderkomen al wacht. Er is ook een grote Ierse aardige wandelaar en een kleine vrouw uit Barcelona. Ze lopen wat samen op en zijn ervaren Camino gangers. Dan komt ineens de man die me in eerste instantie zou brengen. In plaats van flauw dat ik er al was is hij wederom aardig en hij heeft op een stuk plaatmateriaal allerlei routes voor me uitgetekend. Wat een man! Voordat hij weer in zijn auto stapt kan ik hem nog een gehaakt hartje geven.. die Belinda er mooi bij heeft gemaakt.
Ik pak eerst een douche en ga dan nog naar een kleine bar voor een tapas en een koffie. Bij de kerk heb ik een machtig mooi beeld van de volle maan door een ijzeren zon boven het kruis in het ijzeren hekwerk.
Later weer in het huisje is een koelkast waar je tegen een klein bedrag nog wat drinken kunt pakken. De rest ligt al plat als ik nog een fijn koud blikje bier drink en mijn blog tik waarna ik ook vlak ga.