foto: Henk Braakhekke, een vroegere buurjongen van de Boskamp, maakte deze foto aan het eind van de middag van het graf van tante Jantje, waar ook ome Jan èn opoe en opa Eggink begraven liggen.
Vandaag namen we afscheid van tante Jantje. Ds Jan Leijenhorst leidde deze ‘viering van haar leven’ in de Barchkerk in Barchem. Ze mocht de leeftijd der zeer sterken bereiken: 95 jaar. Nee het was geen triest afscheid en toch kwamen bij veel van ons de emoties boven. Want hoewel tante Jantje en ome Jan Eggink zelf geen kinderen hadden gekregen waren ze een geweldige stel pleegouders voor alle kinderen in de familie en van vrienden. Wat hebben er veel bij hen op de Boskamp gelogeerd en genoten van het leven bij hen op de boerderij. Jeanet, haar dochter Yvonne en Erna vertelden over wat tante Jantje in hun leven betekende, ieder deed het op zijn eigen manier maar Jeanet en Erna wel in het Achterhoeks. Mooi gedaan!
Uiteindelijk kon de thuiszorg en Erna, Jeanet en Diny het samen niet meer aan om tante Jantje goed thuis te verzorgen en zelf had ze al eens geopperd: ‘Könt jullie mien niet ergens naor toe brengen? ‘
De laatste paar weken verbleef ze in een hospice in Warnsveld, waar ze met hulp van drie nichtjes goed verzorgd kon worden. Toen de ambulance haar ophaalde vond ze wel dat ze nogal strak ingesnoerd zat. De ambulance broeder merkte op: ’Ja ja, we doen aan klantenbinding!’, waarop ze nog gevat antwoordde: ’Dan hebt jullie an mien een verkeerden’.
Er waren veel, heel veel mensen die bij dit afscheid waren: neven, nichtjes, vrienden, buren, maar ook de logés van vroeger.
Na de begrafenis zelf kwamen familie en vriendenschaar in ‘Het Onderschoer’ bij elkaar om samen koffie te drinken en een paar broodjes te eten. Mooi was het om de film, die Cor Jekel in 1955 al eens gemaakt had, weer te zien. Alle kinderen Eggink werden gefilmd op hun eigen woonplek en bij aankomst op de Boskamp, behalve natuurlijk Herman. Deze film zou daarna opgestuurd worden naar Herman en Nettie in Amerika.
Opnieuw werd duidelijk dat alle kinderen veel mochten op de boerderij bij opoe en opa Eggink en ome Jan en tante Jantje. Er werd geklommen in de hooiberg, gesprongen uit de hilde in een hoop hooi op de deel en de volwassenen genoten al net zo hard als de kinderen zelf. Het was een film vol nostalgie. Er blijkt nóg een film te zijn van Cor Jekel. Joop krijgt die binnenkort van zijn dochter Pam, die met haar ouders en zus Bjorke ook heel wat vrije dagen op de Boskamp doorbracht.
[i]Today we went to Barchem for a last Farewell for tante Jantje, 95 years old. Reverent Leijenhorst did a great job. Erna and Jeanet both told about the life of tante Jantje , each on their own way, but in our country language, the Achterhoeks.
However tante Jantje and ome Jan didn’t have children of their own they were such a loving uncle and auntie for all of us children. No it wasn’t a sad service but emotional for each of us.
The last three weeks tante Jantje was in a hospice while she needed care all day. So Erna, Jeanet and Diny were a great help there. Jeanet and Diny were with her when she died, just like sleeping.
After the funeral at the churchyard all of us came together at the “Underschoer’ for coffe and roles of bread. The old film, made by a friend of the family Cor Jekel, was shown there. It was a special day, maybe a birthday of Opa or opoe Eggink. Alle the farms and houses had got a visit of Cor and he filmed the arrival of everybody. Lateron the playing of all the children who were alowed to do all kind of things which were not allowed at home. Like climbing the hay stack and inside jumping out of the ceiling in a bunch of hay. All the uncles and aunts were looking and laughing. Then the dinner with all the adults and children. So nice to watch it all and have memories about those old days.
[/i]