Mijn leven bestaat, net als bij iedereen, uit stukjes. Belevenissen. Mijn vroegste jeugd op de Haar, de Boomgaard, Hattem eerst zonder dan mèt Wim, stukje Aalten, stukje Hengelo. Bij de laatste drie kwam er steeds een kind bij. Ik weet nog dat ik zei: Nu gaan we niet meer verhuizen… En toch.. Emmen kwam en ook hier ben ik intussen vier huizen verder. Nu zonder mijn steun en toeverlaat.
Met de werkzaamheden was het net zo: stukje van Heemstraschool Hattem, veel invalperiodes in Hengelo, Alfabetisering in Emmen en toen kwam… De RK LTS DE Zuidoosthoek. De ontvangst was door Harrie Reinders en John Muysers. Mijn kleine twijfel omtrent de RK gewoontes aan het begin van de dag werd geheel weggenomen door Harry Reinders met de woorden: ’Ik begin vaak met een stukje van Simon Carmiggelt’ Mijn voorganger had de dag ervoor zijn boeken in de docentenkamer op de grond gesmeten en was er klaar mee. En buurman Jan, die ook een van de docenten was, wist dat ik zelf pubers had en bevoegd was. En zo is het gekomen dat ik met boeken naar huis ging en de volgende dag voor klassen brugklasleerlingen stond om Nederlands te geven.
Ik ben er nooit meer weggegaan…tot de FPU op 61 jarige leeftijd.
Intussen is het opnieuw 20 jaar later en ik zat gisteravond weer eens tussen de oud LTS collega’s en vrouwen van. Die kenden we ook van de feestelijkheden rond onze LTS. Het bleek een warm bad. Natuurlijk missen we intussen heel wat unieke mensen. Ik denk meteen aan John Muysers, Louis Droste en Bernard Platzer en meer. Altijd gezellig in de verschillende pauzes. Soms zat Bernard wel eens tussen Greet Leon en mij in en werd er wel geroepen: ‘Zit je lekker warm, Bernard?’ Ook Bernadien miste ik al veel langer… Het is niet iedereen gegeven om de 80 jaar te bereiken. Ik hoop dat ik nog een paar keer tussen deze oud LTS ers mag zitten…