De herinneringen aan die Lts tijd komen terug.
Herinneringen: In die tijd ging ik ook weer aan het werk en wel op de r.k. LTS De Zuid-Oosthoek.
Buurvrouw Korry kwam aan de deur: ‘Heb jij niet zin om op Jan zn LTS in de brugklassen Nederlands te gaan geven? Jan belde net dat ze daar plotseling verlegen zitten’. De vorige docent was opnieuw wat over de toeren en had zijn hele handeltje aan boeken zo in de docentenkamer van zich af gegooid. Ze zagen het niet meer zitten dat hij terug zou komen. Deze collega werd door de leerlingen ‘de cowboy’ genoemd. Zo gebeurde het dat hij op zaterdag in Emmen nageroepen werd: ’Hé cowboy!’ Dan werd hij zo woest dat hij die jongens de hele V en D door achterna zat.
Ik hoefde niet lang te denken. Eigenlijk popelde ik weer om op een school aan de slag te gaan. Ik had op de basisschool in de Rietlanden wel eens een paar dagen ingevallen, maar dit leek me wel een nieuwe uitdaging. Alleen dat r.k? Ik kon gelijk ‘s middags al op sollicitatiegesprek. Directeur Harry Reinders en onderdirecteur John Muysers ontvingen me met open armen. Het klikte meteen. Ik vertelde mijn staat van dienst en achtergrond. Toen ik zei dat ik niet r.k was en niet gewend kruisjes te slaan moesten ze lachen. Daar ging het niet om op deze school, maar wel hoe je verder in het leven staat. Ik mocht morgens op m’n eigen manier beginnen. De boeken kreeg ik meteen mee naar huis en kon beginnen met voorbereiden.
De volgende morgen begon ik en ik ben bijna 20 jaar gebleven!
Met opgroeiend kroost en een werkende man moest er qua huishouden wel wat georganiseerd worden. En het kwam goed uit dat Mark wel zin had om, uiteraard voor een aanvulling op zijn zakgeld, de handen uit de mouwen te steken! Hij stofzuigde regelmatig en hij bleek erg goed te zijn in opruimen. We hadden een deal!
Op de voormalige RK LTS De Zuidoosthoek maakte ik voor het eerst kennis met jongensklassen. Ik denk dat er alleen bij de afdeling Bouw een meisje zat en nog één bij Autotechniek. De rest waren het allemaal jongens, zo’n 400, die vanuit Oosterhesselen, Erica, Zwartemeer, ter Apel, Borger en alles daar tussen naar Emmen kwamen. Er werd door de jongens voornamelijk in de streektaal gesproken en dat verschilde nogal. In Ter Apel, al in de provincie Groningen, is dat totaal anders dan in Erica. Maar ze verstonden elkaar prima. Toen de jongens eens met een uitwisseling naar België geweest waren vroeg ik: ”Konden jullie dat Vlaams wel verstaan”? “O, jawel”, was het antwoord, “maar zij ons niet.”
De eerste maanden had ik alleen de brugklassen..
Ik werd ook ingeschakeld wanneer er iemand ziek was. Ik herinner me de eerste keer dat ik met zo’n groepje jongens in van die stoere leren jekkies de trap op ging. Het was een 3e klas IVBO die ik Nederlands zou gaan geven. Jan Scheve liep met zijn groep achter me aan de trap op en stak me een riem onder het hart: ”Fijne jongens zijn het…. fijne jongens”!
En dat waren het. De les ging ook nog over jongens met brommers. Helemaal een schot in de roos. En…. haha… waardeerden het ook dat ze weer eens van een juf les kregen.