Ik ervaar het als heel apart dat het missen van Mark om ons heen dag voor dag zo verschillend is. De laatste weekenden waren een ramp, niet om door te komen. Maar deze week was er elke dag iets dat ik toch weer leuk of gezellig vond. Een paar dagen begonnen we met zwemmen. Nee, we fietsen niet meer langs het bos, te veel nare herinneringen. Dat kan ik even niet gebruiken aan het begin van de dag.
Gisteren was er de bijeenkomst voor oud collega’s van het Carmel College. Samen met Dineke ging ik richting de school waar ik 20 jaar kind aan huis was. Een aantal collega’s spraken me aan over Mark wat ik erg kon waarderen. Ja met een lach en een traan vanzelf. Collega Rieks was pas geleden zijn vrouw verloren, maar ook hij was er bij. De school krijgt vleugel na vleugel een moderne uitstraling. De docentenkamer was zelfs heel minimalistisch geworden, volgens Dineke. Ik zag in gedachten de collega’s al zitten in deze strakke lichte inrichting zonder computers.
Ook vandaag hebben we weer bezoek gehad van lieve mensen. Bovendien kwamen Tim en later Daan even buurten voor een spelletje, tekenen en even wat bijpraten. Janneke is er deze week met het avondeten bij, ook heel gezellig. Zo hoor je nog eens wat.
En vanavond samen met Wim tv gekeken. Wim is nu naar bed, maar ik wacht nog even op Erica die bij Pauw wat te vertellen heeft.
