Wim vond het nog best spannend. Zoals in veel kerken mag er als gemeente niet meer gezongen worden in deze corona tijd, dus ook niet in onze PKN kerk De Schepershof in Emmen-oost. De leden van de Cantorij hebben daarom overlegd of er niet elke week een paar van hen de aangegeven liederen voor ons kunnen zingen. Wie mee wilde doen kon zich opgeven. Wim kan wel niet heel lang staan maar voor het zingen van telkens een paar liederen zag hij dat wel zitten, staan dus…
Vanmorgen was het zijn eerste keer. Roelie die met hem zou zingen belde af wegens een griepje. Toen kwam Carin als stand in. Carin zingt heel professioneel dat was voor Wim wel lekker. Een half uur voor de dienst hebben ze ingezongen. ‘Als ik te hard en te enthousiast zing moet je het maar zeggen’, zei Wim tegen Carin, want een mannenstem klinkt gewoon wat harder. ‘Zit daar maar niet over in’, sprak Carin, ‘dan zet ik er wel een tandje bij’.
Ik kan niet anders zeggen dan dat ik er stil van was. Dat hij nu met de benen er weer onder deze mooie liederen zo kon zingen deed me wat. Als hij vroeger (wat heet vroeger? Een half jaar geleden…?) in de kerk uit volle borst zong kreeg hij ook wel complimentjes en ook nu werd hij door verschillenden aangeschoten die het zingen van hen samen zo mooi hadden gevonden. Toen ik het thuis nog eens herhaalde dat ik ook hun zingen zo mooi vond, merkte hij alleen op: ’Ja, maar jij bent ook bevooroordeeld’.
Er is een rooster gemaakt tot Kerst aan toe. Volgende week mag hij weer.
Als je op de titel klikt kun je de dienst nog eens beluisteren( even naar beneden scrollen en 25 oktober, kijken, aanklikken. Heb je niet veel tijd om alles te beluisteren en wil je toch het zingen horen dan scroll je telkens even door naar minuut 15, 22,en 27. Daarna volgt als antwoord op de overweging van ds. Wim de Groot een prachtige vertolking van een in het Zweeds gezongen lied uit Taizé op minuut 51. Daarna is op 1minuut 03 nog een laatste lied te horen.