Vanmorgen was ze er niet. Hoe ik ook riep van tsjiep tsjiep tsjiep… alleen het dappere haantje stond op me te wachten, die maakt lawaai voor twee zoals dat met hanen vaak het geval is. Dat tsjiep tsjiep is van alle tijden èn plaatsen geloof ik. Opoe riep haar kippenschaar op de Haar al op die manier en dan neem je het vanzelf over. Maar ook toen we eens bezoek hadden van een Roemeens meisje riep die het ook toen ze de kippen hier zag.
De laatste week waren het witte hennetje en de jonge haan onafscheidelijk maar het viel me op dat ze steeds onder de struiken bivakkeerden. Pas wanneer ik in de buurt kwam hoorde ik hun aanwezigheid aan de geluiden. Soms zaten ze onder de rododendrons naast het terras en ook wel in het bosje bij de studio, dichtbij de voerplek. Maar nooit zag ik ze rondstruinen in de wei wat ze anders deden. Nee het kipje was al wat sloom en het haantje hield trouw de wacht. Ze at niet veel, met lange tanden een beetje. De mussen gingen er met de rest vandoor.
En vanmorgen was ze er niet meer. Ik heb gisteravond ook niet gecontroleerd of ze beiden wel op hun slaapplekje in de hulstboom zaten zoals ik meestal doe als ik de voerbak binnen haal. Het was ook zo vroeg donker.
Ik denk dat het nu over en uit is voor het hennetje en moet het haantje zich alleen vermaken. Misschien wil hij nu wel vriendjes met me worden. Tot nu toe was hij schichtig.
Of….. probeer ik het opnieuw met een paar nieuwe kippen? Het hok is nu zo dichtgeplakt dat er geen vos meer bij kan. Een beetje vertier op het erf is nooit weg… Alleen…, ik heb Wim nog niks gevraagd, maar ik weet al wat hij gaat zeggen……
Update: Witte kipje is er eindelijk weer, het haantje maakte meteen ruzie. Als ze toch eens kon vertellen waar ze geweest was
Foto: Hier boven in de hulst zag ze er nog heel wat beter uit.