Weblog2

Heintje en een vriendin, misschien is het de zus van Koos wel.
Ook de tuin wordt er verzorgd

Alle meisjes van de Boskamp hadden hun kwaliteiten. Hanna ging als eerste het huis uit, dienen bij een rijke familie in Diepenveen. Daarna Dika die wat dichter bij huis haar plekje vond. Ineke wist het. Eerst bij ds Boschma in Ruurlo en daarna bij Huize Kamphuizen aan de Wildenborchseweg. Daarna kwam heintje. Zij kreeg een betrekking in De Steeg en had een vriendin die daar dichtbij werkte, een zus van Koos waar ze later verkering mee kreeg. Dat was nog net meteen koek en ei in de familie want een meisje uit de Achterhoek van een kleine boer met 10 kinderen? Was dat wat voor deze boerenzoon enigszins op stand. Vader en broer, meen ik, gingen er op bezoek om te zien uit welk nest Heintje kwam, zo vertelde ze me. De familie van de Boskamp werd goedgekeurd.

Ik vind dit een van de leukste foto’s van het jonge stel Jo en Hendrik Jan.
Hemelvaartsdag was voor ons en iedereen een dagje uit. Dan ging je dauwtrappen. Meestal ging je op de fiets naar een geliefde plek. Ik ging zo ook met wat vriendinnen een dagje naar de Posbank aan de rand van de Veluwe net boven de Steeg. Tante Heintje èn tante Mies woonden hier ook met hun gezinnen. Maar toen ik nog eens de familiefoto’s bekeek vond ik deze foto van Jo en Hendrik Jan. Ook zij gingen op een Hemelvaartsdag naar de Posbank, ik denk eind jaren 30 of begin jaren 40.

Over rust gesproken. Tussen de familiefoto’s op de cd-rom van Joop kom ik deze tegen die een bijzondere rust uitstraalt.
Hendrik Jan Groot Nuelend melkt de koe die gewoon los in de wei staat. Het is niet eens zijn eigen koe want tante Jo die aan het eind van haar leven alle foto’s in haar boek beschreef meldt dat hij bij Breukink in Leuvenheim deze koe melkt. De koe is blijkbaar wel wat gewend want de jongen op de pony kan gewoon in de buurt komen.

Hoewel de vorige foto bij de fotograaf kwalitatief veel beter is dan deze vind ikzelf dit plaatje bij huis meer zeggend.
Mies met haar pop en Bram heeft zijn arm om het zwarte hondje dat ik op meer foto’s uit de begintijd van de camera tegenkom.
Uit het album van Hanna die veel van deze foto’s maakte.

Mies, Bram en Jan, de jongste drie van de Boskamp. Nog voordat ze zelf hun eerste fototoestel kregen werd deze officiële foto bij de fotograaf gemaakt. Ze staan er keurig op. Mies heeft vast en zeker papillotten in het haar gehad de nacht ervoor en hier houdt ze heel beschermend haar arm om de kleine Bram. Hij zou het nösdölleke blijven.

Ja, dezelfde als het als jongens verklede stel voor toneel op een vorige foto. Hier hebben ze waarschijnlijk net hun vlechten afgeknipt en staan hier met gelijke kapsels te pronken. +/- 1936

En zo mocht ze later al mee voor de ploeg( ik denk met haar moeder. Jan zou later verder boeren op de Boskamp. Herman, de oudste, is dan al in 1925 geëmigreerd naar Iowa om daar ook boer te worden. Dat zag hij hier als oudste van 10 niet echt zitten. Het is hem gelukt en zou op oudere leeftijd zijn memoires schrijven: Goals in life.

Het zal op een zondagmiddag zijn, gezien de kleding van mijn vader Hendrik Jan die hier het paard bij het hoofd vasthoudt. Bram, Mies en Jan, de jongsten van het 10 tal van de Boskamp, helpen een handje en vooral Jan vindt het waarschijnlijk wel spannend. Ik heb me laten vertellen dat het jonge paard hier moest wennen aan zijn toekomstige taak. Dus eerst maar met zacht tuig en een licht melkkarretje oefenen.

Vooruit, Hendrik Jan was wel in voor een geintje.