Ik vond ze vroeger op de Boomgaard al prachtig: de baardiris of de Iris Germanica. Ze bloeiden daar ook zo uitbundig in de in Franse stijl door opa Eggink nog aangelegde tuin voor de boerderij. Hij was tuinman op kasteel het Medler. Het was net of het voorjaar ineens losbarstte wanneer de rozen en deze baardirissen gingen bloeien.
Ik weet dat we er in Hengelo aan de Marnixstraat ook een paar hadden, waarschijnlijk nakomelingen van de Boomgaard. Ze breidden zich lekker uit en een stek ervan ging ook met Ben en Niesje mee voor in de tuin. Daar deden ze het grandioos. En ze gingen ook mee naar Emmen. Toen we eenmaal aan het Schoolpad woonden plantten we er een stel naast de vijver. Het was een genot om naar te kijken in deze tijd van het jaar. Toen we drie jaar geleden nog samen naar dit huis aan de Torflang verhuisden namen we behalve wat sneeuwklokbolletjes, een paar rozen en bodembedekkers ook een aantal stekken van deze baardiris mee. Het worteldoek dat hier een groot deel van deze tuin bedekte werd op een paar plekken weggehaald en op drie verschillende plaatsen plantte ik die baardirissen. Het eerste twee jaar bloeiden ze al voorzichtig maar dit jaar… ik zit er vol bewondering naar te kijken. Het eerste groepje bloeit nu volop op een zonnig plekje en de andere twee groepjes staan dik in knop te wachten tot… Toen Karin vorig jaar bij me was en ze in bloei zag staan, bleek zij net zo in de ban van de bloeiende baardirissen. Ik beloofde haar na de bloei een stek, maar zolang kon ze niet wachten. Ze ging daarna meteen naar Intratuin om er een paar te scoren. En dat lukte. Ze zijn er tegenwoordig in heel veel kleuren maar deze Iris Germanica is volgens mij een oersoort die heel sterk is. Daar word je toch blij van als je ze zo uitbundig ziet bloeien….Intussen heeft Karin ook een paar knollen gekregen en heeft ze warempel ook al in bloei.