Natuurlijk was ik niet de enige die zwembad of sportschool miste in die coronatijd. Af en toe belde er iemand van de zwemgroep met dezelfde klacht. Er werd toen meer gewandeld of gefietst met partner of gezin. Altijd goed voor de verbondenheid. We hadden meer tijd voor elkaar of het nu thuis werken was of samen een fietstochtje maken. Zo las ik geregeld dat vriendin Dineke die haar fitness nu miste een behoorlijke fietstocht in de omgeving maakte met haar man. Ik vroeg haar of ze zich aan het voorbereiden was op het dauwtrappen. Ze wist niet waar ik het over had. Dauwtrappen? Had ze nooit van gehoord en ik kan je vertellen dat ze een brede interesse heeft.
Ik legde uit dat het met vroeg opstaan op Hemelvaartsdag heeft te maken om dan een vroege flinke wandeling of fietstocht te gaan maken als de dauw nog op de velden ligt. Wat bleek? Dineke is opgegroeid in Groningen en daar was dit Oost Nederlandse fenomeen van dauwtrappen op Hemelvaartsdag niet bekend.
Het was vroeger een sport om op Hemelvaartsdag gezellig met een groep op pad te gaan, of met je geliefde natuurlijk. Bij ons was een tochtje naar de Posbank in de buurt van de Steeg, aan de zuidkant van de Veluwe, favoriet.
Het is al van alle tijden. Ik heb ergens een foto van mijn tante Jo die met haar verloofde Hendrik Jan ook dat tochtje naar de Posbank maakte op Hemelvaartsdag, zal 1938 of 39 zijn geweest.
Hier is ie…