Soms bekruipt me dat gevoel: misschien moet ik minder journaal en praatprogramma’s kijken. Daar kun je tegenwoordig onrustig van worden. Wat een ellende over de hele wereld. Er wordt al aangeraden om een noodpakket aan te schaffen. Je weet wel zo’n klein rood radiootje, iets om water te ontsmetten, kaarsen, lucifers e.d. , Toen iemand het er over had met een vrouw, ik meen uit Oekraïne, die zelf het een en ander al had meegemaakt, zei die: ’Ik zou eerst beginnen met een slaapzak’.
Ons eigen landje begint ook aardig vol te worden. Wanneer ik een paar keer per jaar in mijn geboortedorp Vorden kom merk je meteen dat er 3 keer zoveel inwoners zijn als toen ik er woonde. En dat zal over het hele land zo zijn. De mensen lijken ook niks meer van elkaar te kunnen hebben. En dan wonen wij nog in een rustig deel van het land. Ooit deden ze een proef met ratten in een grote kooi. Die leefden daar met elkaar in volkomen harmonie. Toen ze er echter een flink stel bij in zetten werden ze agressief en begonnen ze elkaar zelfs op te vreten. Het werd ieder voor zich.
Ik merk dat het geen zin heeft om me er druk om te maken. Laten we maar in onze eigen omgeving contact houden met elkaar. Verbinding noemen we zoiets. En toch… ik heb al wel een aantal flessen water in voorraad èn een heel stel kaarsen.