Voor het eerst zagen we de Herdwicks in het Lake district, ooit door Beatrix Potter daarheen gebracht. Het is een sterk en taai ras dat het uitstekend doet in het klimaat van het Lakedistrict met zijn ruwe heuvels. Ik vond ze meteen prachtig. Er ging een rust van uit. Ze bewogen nog niet als je langs ze heen liep. En ineens bracht Rob ze ook mee naar onze wei aan het Schoolpad. Een verrassing. Hij ging vroeger alleen voor de Schoonebekers en het Drentse heideschaap omdat hij die rassen in stand wilde houden. Maar nu heeft hij veel meer soorten vooral ook voor de wol die hij in zijn webshop purewol.nl verkoopt.
Die zomer voerden we al een week geen brokken meer aan de lammeren. Dat was Wim z’n taak altijd dat hij met plezier deed. Maar nog steeds wanneer Wim zich vertoonde in de buurt van de wei, kwamen ze met z’n allen op hem afgestormd. De ooien met hun eigen lammeren deden net zo hard mee. Zo mooi om te zien.
De beide Herdwicklammeren, 3e foto, zoeken elkaar steeds weer op, net of ze voelen dat ze van hetzelfde soort zijn. Het ooitje is van begin april van dat jaar en de kleine ram van drie weken geleden. Je kunt ook zien dat de Herdwicks een heel ander model hebben, ronder en een kortere nek. Het ooitje begint nu de echte kenmerken van een Herdwick te krijgen. Was ze eerst helemaal zwart met alleen witte oortjes, nu wordt de kop steeds witter en ook de poten beginnen witte plekken te krijgen. De Herdwicks zijn nieuwsgierig van aard en komen altijd als eerste naar je toe.
Ik hou van alle schapen maar dit soort net een beetje meer. Ik mis ze…
De wei aan het Schoolpad wordt nu gehooid door Gerrie Koops, ook leuk. Ik heb hem zelf nog in de klas gehad…. Jaren terug… in een vorig leven kijkt het wel.
Sorry, ik kan even geen nieuwe berichten meer plaatsen…