We zaten er wat uitgeblust bij, Wim en ik. Het was me het dagje wel. We zaten een poosje op de schommelbank bij de wei te genieten van de lammeren die achter elkaar aan rennen. Het was hun speeluurtje.
De schilder was er die morgen al om half 8. Dat was dan vroeg opstaan voor ons. Dan de lammeren hun fles geven, drie in de wei en de twee nieuwe in de stal. Om half 9 was Rien onze hovenier paraat en ging als een wervelwind aan de slag. Hij was toen pas voor zichzelf begonnen en komt nu een dagje orde in de tuin aanbrengen.
Om 10 uur had ik een vervolgafspraak bij chiropractor Nimo die me nog eens een stevige behandeling voor de verklevingen onder mijn voet gaf. Daarna aan de koffie met z’n allen. De bedoeling van Rien was om de beplanting zo te maken dat alles dichtgroeide. Hij scheurde de grote pollen en maakt overal mooie vlakken met planten. Verder is het een kwestie van water geven en bijhouden. Het grindpad naar de wei werd wat verbreed zodat een eventuele caravan of camper gemakkelijk naar achter kan rijden. Er moest het een en ander afgevoerd worden naar de wal. Daar zorgde Wim weer voor.
Storm had intussen al flink kennis gemaakt met het schrikdraad. Hij bleef er met zijn poot achter hangen. Dat gaf een stevig gejank en hij kwam niet meer in de buurt van het hekje naar de wei. Bovendien had hij ook al ondervonden dat het water in vijver nat is. Hij kwam ineens kletsnat aanzetten, alleen zijn kopje was nog droog.
Terwijl wij bij zaten te komen van de drukke dag, was Storm aan zijn avondsessie begonnen. Hij racete de kamer door met een pluche beest in de bek, beet me in de tenen en op mijn au ging hij me verwonderd aan zitten kijken. Tja… dat was weer een dagje…
En natuurlijk even met Queeny en Storm spelen, vindt Mark in zijn middagpauze.