De vuurrode reddingsboten van de King Seaways… gelukkig niet nodig gehad.
Toen de wind vanuit het Kanaal zijn krachten op ons botvierde was ik zo diep in slaap dat ik het gebonk die dat opleverde maar amper opmerkte. Vanmorgen hoorde ik dat er verscheidene wakker hadden gelegen. Dat is het voordeel wanneer je ’s nachts vaart. Na het luxe ontbijt vanmorgen kwamen we bij prachtig maar nog steeds winderig weer de pieren van IJmuiden binnen. De kapitein kon echter niet goed aanleggen vanwege de harde wind en we moesten weer terug de haven uit en de zee op. Twee sleepboten werden opgetrommeld die voor en achter de King Seaways de boel recht moesten trekken èn er kwam een loods aan boord. Met 1,5 uur vertraging gingen we uiteindelijk van boord. Zo maak je nog eens wat mee.
Natuurlijk gaan we op de terugweg in Hattem aan bij Ben en Niesje, onze trouwe oppas van huis, haard en het vee. Mark had het afgelopen weekend Storm onder zijn hoede genomen en Anja zorgde voor de kippen.
Daarna begon ik pas echt haast te krijgen. ‘Straks wet Storm niet ens meer wie wiele bunt…!’, zeg ik tegen Wim. ‘Maak oew maor niet naar, den is ons echt niet vergetten dat zu’j zien’. En zo was het. Ook bij Mark werden we met open armen ontvangen en een kwispelende Storm was niet meer bij ons weg te slaan.