Ook in dierenland is niet alles koek en ei. Kippen kunnen onderling heel vervelend zijn, niets menselijks is ze vreemd. Ook dat jaar 2016 was de rust nog lang niet weergekeerd bij de kippen. De drie volwassen kippen waren de baas en dat niet alleen. Ze lieten dat op een vervelende manier merken. Wim had de kleine kipjes ook in de ren gekregen, maar die durfden of konden niet nog niet het trapje op het hok in. Dus sliepen ze in een hoekje van de ren. De volgende morgen werden ze samen gevoerd. De dames kip kwamen met opgestreken zeilen uit het hok en vielen meteen de jonkies aan en niet zo zachtzinnig. Die kropen van schrik achter een boom, dicht tegen het gaas aan. De hiërarchie moest duidelijk zijn in kippenland. Gelukkig waren de kleintjes intussen ook buiten de ren en scharrelden lekker rond. De grote kippen bleven wat in de buurt rondhangen, loeders zijn het. Maar nu konden de kleintjes gemakkelijker wegduiken onder de struiken.
Ik had dat jaar pompoenen en had er een paar uit de tuin gehaald en had het plan om pompoenensoep te gaan maken. Ik had al een recept met peterselie, kokosmelk en currypasta er door. Maar met kerrie leek me ook wel wat. Het was gelukt en kon er de rest die zaterdag mee plezieren.