Had ik het gisteren nog over onzekerheden. Nu ontdek ik dat ik niet de enige ben met eigenaardigheden. Dat ik gek op dieren ben zal niemand die mijn stukjes leest zijn ontgaan. Maar dat ik ook knuffeldieren overal in het rond heb zitten daarvoor moet je bij ons binnen zijn geweest. Ach …Wim vond het allemaal best wat ik op de kast of stoel had zitten en lange tijd had ik zelfs op Wims hutkoffer op het overloopje een aantal witte beren zitten. Bij de verhuizing is praktisch alles naar de Kringloop gegaan op twee na. Die twee, een ijsbeer en een gewone dikke witte kregen meteen een plekje op een poef in de kamer, zij het wat verdekt opgesteld. We verhuisden vorig jaar juni en wanneer ik nu in de kamer rondkijk zitten er behalve de twee witte beren nu een aapje, een hondje en een klein wit beertje met krullen in een stoel naast de deur. Dat is eigenlijk mijn leesstoel want er hangt een leuk lampje boven. Maar in de gemakkelijke bruine stoel naast de tv zit nu een leuk konijn met broekje. Ik kon ze gewoon niet laten liggen bij de Kringloop. Ach… leuk voor Storm’, zei ik dan tegen Susan die mijn vaste Kringloop maatje is. Tja… deze waren gewoon te leuk om aan Storm te geven.
Maar ik kom er achter dat ik niet de enige ben die op hoge leeftijd zo’n liefhebberij heeft. Toen ik vanmorgen bij buurvrouw Ineke op de koffie was, zag ik in haar hal al een serie poppen op een sidetable zitten. Ik dacht meteen: ’O..o… zij ook al besmet?’ Ik moest ze natuurlijk even bewonderen. Toen zei ze: ’Heb ik je dit al eens laten zien?’ en trok de slaapkamerdeur open. Ik zag daar ineens wel 20 poppen, de een nog meer bijzonder dan de andere. Soms twijfelde ik er aan of het geen echte baby was. De meeste had ze gekregen van kennissen die de spullen van hun moeder opruimden. Ach waarom ook niet, de een verzamelt poppen en ik ben van de dieren.