Juli 2010- In gedachten ga ik meteen weer 11 jaar terug… toen alles nog zo gewoon en bijna probleemloos leek. Robin en Eva hadden net afscheid genomen van de basisschool. Beiden mochten meespelen in een musical en kregen een persoonlijk woordje mee.
Een belangrijke periode werd afgesloten en een nieuwe begon.
En toen was het zover. Precies om vijf voor half 9 waren we thuis aan de Kuifmees en ging Robin zich omkleden…. Natuurlijk in het oranje. Gerhard maakte het helemaal bont met oranje shirt en sjaal en een oranje gestreepte boevenpet. Judith hing haar oranje beessies van de AH in de oorbellen, de vuvuzela stond klaar, net als de vlag die het Wilhelmus voortbracht en het festijn kon beginnen. Jullie willen niet weten wat opa, zoon en kleinzoon er uit kraamden dat eerste kwartier. Ze wisten het vooral beter dan de bondscoach. Toen het eerste doelpunt voor Nederland was gevallen kwam er wat rust in de tent maar na de 1-1 was de spanning te snijden.
In huize Schaapstreek zaten Mark en Eva voor de buis, Mark gekluisterd zelfs. Eva bleek erg geïnteresseerd in alle bijkomstigheden van voetbal.
Eva: Is de aanvoerder de beste speler?
Mark: Dat hangt er van af. Soms wel… soms niet.
Eva: Waar hangt dat dan van af?
Mark: Straks Eva straks… nu kijken.
Eva: Heeft de aanvoerder die band om?
Mark : Ja Eva.
Eva: Maar de keeper heeft ook een soort band om
Mark: O ja?
Eva: Ja… zijn er dan twee aanvoerders?
Mark: Nee… en nu even niet Eva… ik wil kijken…
Tja……
Jullie kennen de uitslag. Ons Oranje mag nog een keer. Waar we het zien weet ik nog niet. Waarschijnlijk zitten we al in Zuid Limburg op de camping, want maandag is voor ons de grote dag….. zijn we bij André Rieu op het Vrijthof.