Als je me vraagt: ’Hoe ben je deze jaarwisseling doorgekomen?’, kan ik zeggen: ’Rustig’. Heel ander rustig dan vorig jaar toen ik met wat vreemde pijnklachten afgevoerd was naar het Scheper ziekenhuis en pas om half 3 ’s nachts door Gerhard weer thuisgebracht was waar Storm al naast mijn bed lag.
Dit Oudjaar had ik de gewoonte om appelflappen te bakken weer van stal gehaald. Tim en Daan kwamen helpen en zorgden voor gezelligheid. Er moest natuurlijk geproefd worden. En… warempel, ze wilden ook graag een spelletje Master mind met me spelen. Frank kwam wat later ook aan en deed volop mee. Daarna kwam Rick het Oudjaar uitzitten net zoals dat vorig jaar de bedoeling was. Dit keer geen kink in de kabel en we keken samen tv en praatten weer bij over verleden en heden.
Ik had kniepertjes en rolletjes gekregen van buurman Luuk en nu ook zelfs oliebollen. Ik zit er dus goed bij. Ik meldde hem na een bedankje; ’We zien elkaar om 12 uur misschien nog wel’. Hij keek wat apart. Dat bleek vannacht even na 12. Toen we even naar buiten gingen zagen boven Angelslo een regen van vuurwerk. Maar aan ons stukje Torflang niks, helemaal niks. Ook niemand buiten gezien. Tja.. het maakte dus niks uit of je aan het Schoolpad woont of achter aan de Torflang. Nou ja… we hebben het overleefd. Storm ook!