Het is alweer een tijdje terug, dat snap je…. maar het was een vast patroon. Zo gauw Wim op woensdag en zaterdag zich klaarmaakte voor de sauna was Storm paraat. Hij ging mee om voor de deur van de sauna in de schuur te gaan liggen. Zo gauw Wim daarna onder de koude douche stapte ging hij voor de schuurdeur wachten tot zijn baas naar buiten kwam. Dan zat Wim verder af te koelen op de bank en wist Storm dat er met een balletje werd gegooid.
Ik had onze logé Tonca nog niet één keer op de bal af zien lopen, maar als je ook 13 jaar bent gaat het lopen ook niet meer echt vanzelf.
Tonca was meer gericht op de keuken. Zo gauw er een van ons naar de keuken liep was ze paraat en voor je het wist stond ze achter je. Ze kreeg 3 keer per dag haar portie brokken, bij elkaar 1 bakje vol. Ze vond het eigenlijk niet genoeg. Zo pakte ze die middag een flinke aardappel uit de bak. Die kon ik nog redden. Ach, een stukje worst en kaas ging er ook wel in. Tonny had een hele zak met hondenkoekjes achter gelaten en daar waren we al halverwege mee. Een hap en weg was ie. Storm pakte zelfs een koekje nog met lange tanden aan. Ook bij honden is er verschil….