Kennen jullie dat ook? Ben je een dag of 4 er op uit en dan lijkt het net of je er weken uit bent. Zoveel nieuwe indrukken krijg je er zomaar bij. Jan en Ria vroegen me of ik zin had om naar mijn Belgische vriendin in Koekelare te gaan. De laatste keer was nog samen met Wim net voor hij ziek werd. We hadden een warme band gekregen door de verschillende ontmoetingen. Zelfs Rick was er eens bij. Natuurlijk kon ik dit aanbod van Jan en Ria niet afslaan en zo gingen we afgelopen maandag op pad. Ons B en B adres was in Lo- Reninge, een echt Vlaams plattelandsdorpje met vriendelijke mensen.
En de volgende ochtend zetten Jan en Ria me bij mijn vriendin af, dronken een kopje koffie mee en gingen een eigen programma in de omgeving volgen. Er is genoeg te ontdekken. Diksmuide werd het voor hen met veel herinneringen aan de 1e WO. Wij hadden alle tijd om samen herinneringen op te halen, heerlijk te eten in een restaurantje en toen was de tijd zomaar omgevlogen en stonden Jan en Ria weer klaar. De volgende dag gingen we de kust verder ontdekken. Die was nu in oktober alweer verlaten door de vakantiegangers… veel hotels, appartementen, weinig mensen en weinige restaurantjes die open waren. We ontdekten nog net op tijd een Chagall tentje voor een heerlijke cappuccino. Verder was het een week zonder tv en dat had ik nog niet vaak meegemaakt. Maar ik kan je vertellen… met Jan en Ria erbij heb ik er niks aan gemist.
Natuurlijk was er in Lo ook het een en ander te ontdekken zoals het Jules de Strooper Museum dat bekend is om zijn speciale wafels. En dan de duiventoren waar honderden duiven een plek konden vinden.
De duiventoren is een torentje in het stadje Lo in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Deze duiventoren werd in 1710 gebouwd op het domein van de Sint-Pietersabdij. De toren telt bovenaan 1132 hokjes waar duiven werden gehouden. Onder in de toren hield men andere dieren, zoals varkens. Volgens de legende trok de toen pas gekozen abt Patricius Fraeys naar Rome. Zijn monniken vroegen hem of ze voor een verrassing mochten zorgen bij zijn terugkomst, wat deze toren bleek te zijn.( Wikipedia)
Die avond moesten we erop uit voor ons avondeten. We kwamen in Veurne terecht, op de markt, de plek waar we in 2007 onze Belgische vriendin voor het eerst ontmoetten. En zo was de cirkel weer rond.