Sophie aan het schrijven…
‘Dan hebben we het weekend weer vol’, sprak Rick, nadat ik met Diny wat afspraken had gemaakt. Zaterdag naar de Molendijk en zondag naar Apeldoorn. Jaap en Mirjam kwamen de caravan terugbrengen en dat is een gelegenheid om de nieuwste aanwinst te bewonderen, Sep Olivier. Wat mooi was dat om ook de kinderen weer te zien die je ziet groeien. Simon begint al een hele knul te worden die bij de BSO in een sportgroepje zit. Sophie is er eentje van niet denken, maar doen. Ze is al volop aan het ‘schrijven’ met zelfbedachte letters, regels vol. ‘Welke letters zijn het Sophie?’ en meteen begint ze spontaan te zingen : A B C D enz.
‘Oma, mag ik ook bij jou logeren?’, vroeg ze aan Diny. Ze weet al precies waar ze met oma wil gaan slapen, boven in het grote bed. Opa pruttelde gemoedelijk nog wat tegen, maar je zag al dat er niets anders op zat. Met Sascha en Olaf was het al hetzelfde vroeger. Sascha bij oma en Olaf bij opa. Hetzelfde verhaal hoorde ik bij Dick en Anda vroeger. Tja… opa’s en oma’s gaan voor de bijl als de kleinkinderen graag bij ze komen. Het gaat weer over als ze groter worden, maar de eerste tijd in een ander huis slapen is toch een heel avontuur. Jaap en Rick praatten lekker bij als grote neven.
Tegen de tijd dat we weer op de Boomgaard aan wilden gaan kwam het voorstel om samen maar iets van de Chinees te halen. En dat bleek een gouden plan. Het was een gezellige afsluiting. Het zijn de hoogtepunten in je leven, zo voelde dat.