Gerhards eerste echte vriendje heette Marcel. Hij was ruim 2 jaar toen we in jan.1968 naar Hengelo verhuisden. Wim kon niet langer tegen de lucht van bedorven eierstruif! Hij solliciteerde bij Stork, kwam in de pijpenbuigerij terecht bij de Kwaliteitsdienst i p v. de Scheepsmotoren.
Jan Voermanstraat 16 werd ons nieuwe thuis, een ruime beneden flat, splinternieuw.. Vier huizen verder woonde Marcel, een spontaan jongetje met sproeten en rood haar,ook ruim 2 jaar. Tot dan zei Gerhard niet veel meer dan papa, mama, auto ,tietuig enz., maar toen ging het in een sneltreinvaart vooruit. ’s Morgens al vroeg stond Marcel al bij ons op de stoep om Gerhard op te halen of om bij ons te spelen. Hij kon alleen nog niet bij de bel. Meestal klepperde hij dan met de brievenbus en riep: "Kom Piet".( zijn broer heette Jan Piet)
Op een dag waren wij in het weekend wat later en hoorden we hem niet….tot we hem tegen de deur hoorden schoppen, gevolgd door een enorm glasgerinkel… hij had er naast geschopt.
Ik als een haas naar beneden. Ik kijk om de hoek en zie hem nog net bij no 8 weer de hoek omgaan. Zijn moeder belde gauw de verzekering en dezelfde dag was het raam naast de deur ook al weer vernieuwd. Ze waren jaren onafscheidelijk, die twee, Marcel en Gerhard.
Het was een hele gebeurtenis voor die twee toen Marcel 5 jaar later naar Den Helder vertrok. Zijn vader had een poos in Hengelo gewerkt voor de Marine en ging nu weer terug naar de basis.
Gerhard heeft als Kortverbander ook nog een paar jaar bij de Marine gewerkt, maar Marcel hebben we nog niet weer teruggezien.
[i]Een Kreidler…. het einde.[/i]
Toen Henk voor z’n 16e verjaardag een Kreidler kreeg moest die natuurlijk ook wat sneller gemaakt worden en uitgeprobeerd. Hij is helemaal gelukkig. Op een bepaald moment zijn we net in Linde wanneer de vrouw van Toon, de smid, met Henk in de auto aan komt rijden. Hij zit van top tot teen onder de kleine steentjes. Zijn gezicht en handen zijn vreselijk gehavend. Mama heeft het niet meer: O…mo’j toch es kieken!! Foi toch…kind toch!!” Wim kon gelijk met Henk naar de dokter. Het griezelt me als ik er weer aan terugdenk!
Hij was met een flinke vaart de Kapellebult op en ook weer af gereden. Erop ging nog wel, maar eraf….tja net iets te hard natuurlijk.
Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat hij later nog verscheidene keren is aangehouden en heel wat boetes heeft moeten betalen. Ook zou de Kreidler wel eens in beslag genomen zijn! Hij werd aangehouden door een politieagent op de fiets!
Maar in die tijd….. telde een jongen van zestien zonder Kreidler… in de Achterhoek… niet mee! Op z’n 18e kwam er een kever, maar die werd al gauw vervangen door een NSU tje. Ik denk dat die wat feller optrok!