Aan het eind van ons uitstapje naar de Black Hills streken we neer in een soort museum/ restaurant waar op elke tafel spelletjes stonden. Het was niet te merken dat Wim geen spelletjes mens meer is. ‘Wim you are a genius’, merkte Curtis op toen Wim slechts één pinnetje overhield wat ook de bedoeling was.
Bij het afscheid kregen we van Curtis en Berdena een goodie bag mee met allemaal kleine herinneringen aan de plekken waar we met hen geweest waren. Ook dit tafelspelletje dat nu na meer dan 6 jaar nog steeds goede diensten verricht. Alle bezoekers werpen zich er op om ook een Genius te worden.

De laatste stop is in Sioux Falls, al aardig dichtbij thuis. Er ligt een spelletje op tafel waar Wim zich over ontfermt, de man die zogenaamd niet van spelletjes houdt. Je moet net zolang de pionnetjes slaan tot je er maar een overhoudt. heet dat niet solitaire. Volgens Berdena is hij een genius, want het lukt hem. Natuurlijk gaat Curtis in de weer, maar hij komt toch niet verder dan twee. We eten er lekker dan gaan we verder…. om 9 uur ’s avonds zijn we thuis.

[i]The last stop is in Sioux Falls, close to Sibley already, where we will have dinner. There’s a game on the table and I’m surprised Wim starts with it, because he doesn’t like playing games, but will not stop before he ends the game. So Curtis tried it too.
We have a nice dinner and at 9 we ‘re home again at Harold and Luella’s place. We’ve had great days together.[/i]