En nog zo’n kale billen gezicht. Dat zal het blijven tot zomer 1978. Tijdens onze vakantie in Auvergne liet Wim z’n baard groeien, maar de directeur van Stork was er niet weg van. ‘Dat ding gaat er af’, sprak hij. Nou ja… zoiets moet je natuurlijk nooit tegen Wim zeggen. Hij heeft al veel lengtes geprobeerd en het bescheiden baardje van tegenwoordig bevalt hem het beste.

Alkmaar.

Alweer? Rick heeft dit standaard antwoord altijd paraat wanneer wij weer eens een plannetje hebben om er even tussenuit te gaan. En meteen er achteraan. ’ Jullie kunnen het nou nog doen’. In zijn ogen zijn wij al vreselijk oud, net zoals wij vroeger onze ouders en ooms en tantes vonden.
Dit keer zijn we met Ben en Niesje op pad, al lang geleden afgesproken toen we nog niet wisten dat we elkaar in de afgelopen maand zo vaak zouden zien door de beide begrafenissen. Het is goed om eens samen in een andere omgeving te zijn. We beginnen met een kop koffie bij Catharina in Utrecht en krijgen er meteen maar een kop soep met warm Turks brood achteraan. Heerlijk! Intussen bewonderen wij de geheel verbouwde benedenverdieping.
Daarna belanden we op weg naar het noorden in een file, genieten van mooi Alkmaar, staan even later aan het strand in Bergen aan Zee en wandelen lekker een eind op en neer. We hebben de chocolademelk echt verdiend, vinden we…….Wordt vervolgd.

[i]A few days out with Ben and Niesje to the North Sea. A good idea after the impressive time with our fare well to mother van der Kolk[/i]