admin

21-11
Hier zitten we dan aan ons “Oostelijk Thuisfront”. Toevallig kwamen we naast Ben en Riet te staan. We hebben een picknicktafel gescoord en praten de reis van vandaag door. We rijden niet samen, maar tussendoor trekken we veel met elkaar op.
Wim heeft last van vliegen. Ze zitten er ook uitdagend bij…die beide mannen..allebei in hun blote bast!
Nu doen ze even hun ronde op de camping.
Wat is het vandaag voor dag”, vroeg Wim vanmorgen. ‘Ik heb het gevoel dat het iedere dag zondag is!” Leuk gevoel toch!
Het is zo’n prachtige dag! Mooi weer! Geweldige natuur onderweg! De brem die onderweg zoveel te zien is wordt langzaam vervangen door wilde gele lupinen. Wanneer we dichter bij de kust komen worden de boerderijen met merino’s langzamerhand vervangen door wijngaarden, lavendelvelden en boomgaarden. We kopen flink wat fruit in. Er zijn nu ook kersen. Lekker! Wat wil een mens nog meer!?

Dick (ja deze) en Dick (hier nog met haar)

“Ik denk dat ik weet wat jij gaat halen”, zegt Wim tegen Dick die met z’n glas richting camper loopt. We gaan barbecuen.
“Nou?”, zegt die. “Een groter glas!”Dan is Dick even sprakeloos en dat is hij niet gauw Dick heeft veel humor en dan van het droge soort!Telkens wanneer we ons gesetteld hebben, doet Dick z’n ronde, kijkt of iedereen goed staat en geeft aanwijzingen over snoertjes en slangen die ergens verstopt zitten. Hij weet alles al.
“Zo…. Zijn jullie aan je 13 gangen diner begonnen”,vroeg hij gisteren toen we buiten zaten te eten. “Ja”, zei Wim.”We doen alleen altijd alles op één bord!”
Zo zien we hem ook zorgzaam een voetenbankje onder de voeten van Carla zetten. “Wil je er misschien ook nog een kussentje onder?” “Ja, graag”zegt Carla dan. “Ja…..”zegt Dick dan terwijl hij ons aankijkt “…straks ga ik ook nog naar no 12 en daarna naar no 20. Ik ben nl van de Thuiszorg!”

Huka Falls

Dan start de zoektocht naar het Visitors Centre van de geothermische electriciteitscentrale van Wairakei. We bekijken een video om te zien hoe hier met behulp van het hete water dat hier overal uit de grond komt electriciteit wordt opgewekt, dat 5% van Nieuw Zeeland van stroom voorziet. We rijden op aanraden van Dick en Carla nog naar boven om neer te kijken op het complex.
We ontdekken nog iets voor de jongens, de grote dan… nee, we verklappen nog niets

Speciaal voor de kleinkinderen Pascal, Stefan en Femke en Marit! Zie je m’n petje Pascal? Hij zit lekker!
Een hartelijke groet en tot straks!

En dan nu weg van het gebubbel en de aparte lucht..zeg maar stank….. bij Rotorua! Vandaag hoeven we maar een afstand van 108 km af te leggen naar Lake Taupo.
Lake Taupo is het grootste meer van Nieuw Zeeland en is ontstaan door een enorme vulkaanexplosie in186 v. Chr. Het meer vult nu de krater.
Maar ….er is nog van alles om te bezoeken. De bedoeling is om naar de Hidden Valley te gaan, maar Wim slaat automatisch af bij de Lady Knox Geyser. Die zien we uit de verte al stomen. We zijn te laat. Iedere dag om kwart over 10 laten ze hem met behulp van zeepsop flink spuiten.
Hier drinken we maar weer eens gezellig een cappucino samen met Bets en Martien en Joop en Ans. Bets heeft haar broek al met een elastiekje dicht moeten maken na deze eerste weken. Ze ziet er anders perfect uit voor haar 73 jaren. En altijd positief ingesteld!
We gaan verder de Hidden Valley in. De weg er naar toe is omgeven met bloeiende brem.
Het weer is opnieuw geweldig en we maken gebruik van het mooie uitzicht bij het meer om een broodje met soep te eten. Je kunt hier met een bootje naar de overkant om daar een wandeling te maken. Moet erg mooi zijn, maar het is warm en dit rustpunt bevalt ons eerlijk gezegd wel!

De pukeko’s waren hier rustig aan het eten. Het is een bijzonder arme omgeving en de begroeiing blijft laag. Mooi vogeltje…net zo groot als een waterhoentje

Onze gids Frans had vanmiddag weer iets leuks georganiseerd! We gingen samen in een aantal campers naar Waimangu om daar in de omgeving van allemaal dampende kraters en warmwaterbronnen te wandelen. En het aardige was: Je kon met de bus terug! Wij gingen met de camper van Ben en Riet. We waren helemaal beduusd van zoveel moois. Het wandelen was vooral het eerste stuk goed te doen. Daarna pakten Riet en ik de bus. Ik had geen kaart…Wim had die in de rugzak, maar op mijn mededeling dat ik mijn husband kwijt was, mocht ik natuurlijk toch mee. Iedere keer wanneer de chauffeur me later weer zag, vroeg hij of we de mannen al teruggevonden hadden. Lachen!…
We hebben een paar pukeko’s gezien. Het was een heel aparte belevenis om temidden van al dat gebubbel…ja echt heet water waar je je vingers aan brandt…gewoon te wandelen.
Riet kletst me de oren van de kop. Die kan er wat van! Maar we vinden dat alleen maar erg gezellig. De familie van beide kanten is natuurlijk al volledig doorgelicht…dat begrijp je!
Morgen? Richting Lake Taipo!

Vanavond een duik in de Maoriecultuur. We maken een echte Hangi mee, met zang en dans, een begroetingsceremonie, een tocht in het donker langs bijzondere bomen, bronnen, glimwormen enz.
Eduard was door ons aangewezen als Chief en hij werd begroet door de Maori. Hij deed het perfect- hij pakte een teakje op en begroette – 2 x neus tegen neus ( hongi) en vertelde dat hij in vrede kwam uit een land helemaal aan het andere eind van onze aardbol.
Het was een geweldige avond met Maori-entertainment. Als laatste optreden lieten de jonge mannen zien hoe ze indruk konden maken op de meisjes…met veel stoer doen, geschreeuw, tong uitsteken en rollende ogen. Ze hoeven voor hun conditie in elk geval niet bij de voetbal.
Bij ons rijden ze rond op opgevoerde scooters of in een sportief autootje! Zelfde effect!
Daarna kregen we de Hangi, een maaltijd die in de grond gaargestoomd was, opgediend. Erg lekker…kip, lam, zoete aardappelen, mais met rijst … Niks mis mee!
Tenslotte nog de mooie wandeling in het donker met alle geluiden van muziekinstrumenten en zang op de achtergrond. Bij de plek met de glimwormen was het even: “Torches out”
Een echte “secret place”!

Zaterdag….een vrije dag.
Er is genoeg te doen. We overleggen met Ben en Riet om samen wat te ondernemen.
Het wordt een kijkje in de stad…prachtige gebouwen -veel Engelse invloeden- ! Badhuizen…en overal die stomende modderpoelen en geysers.
En dan…. het Agridome, mijn keus. Wat dat is? Natuurlijk een demonstratie met alle soorten schapen die hier in Nw Zeeland voorkomen. De man geeft een erg leuke show met honden erbij en eenden. Ook de Australian Shepherd toont zijn kunsten door over de schapen heen te lopen. Die kan ook in zijn eentje 2000 schapen aan!
We hebben genoten! Tja toen moest er nog brood ingeslagen worden en wijn. Dat was even zoeken, maar ….we zijn op tijd voor onze avond bij de Maories!