Zo kennen we Bram. In tuinbroek en altijd met een hoedje op, lang haar slierde er vaak onderuit. Toen Jaap en Kim er als buren aan de Durgerdammerdijk kwamen wonen zagen ze hem vaak langskomen op weg naar de brievenbus of naar de winkel. Het moest volgens hen wel een artistiek iemand zijn.
Ze hebben genoten van Bram en Betty, zo dichtbij. Ze bezochten hen vaak even en praatten honderduit. ‘En altijd ging het over iets wezenlijks’, vertelde Jaap. En beiden konden samen even hun streektaal gebruiken, want Jaap is afkomstig uit Deventer.
Toen Betty uiteindelijk toch opgenomen moest worden kwam Bram vaak bij hen. Een hapje mee eten, een glaasje wijn, het deed hem zo goed, want hij voelde zich eenzaam zonder Betty. De enorme zorgen waren hem uit handen genomen, maar nu overviel het hem toch.
