Weblog1

foto Scott: Henk Eggink

Scott heeft het zwaar. Alle aandacht gaat naar de pups en daarna naar Tessa. En die kleine deugnieten zijn al zo snel. Ze zitten overal aan en in.
En natuurlijk ook aan zijn stok of bal. Nee Scott heeft geen last van vadergevoelens. Hij is dan ook al een wat bezadigde oude hond aan het worden die al die drukte niet meer hoeft.Toch heeft hij een geweldig trouw karakter, maar hij zal blij zijn als de rust straks weergekeerd is.
Nu wordt hij steeds in de gaten gehouden en ’s nachts gaat hij achter het hek, dat zelfs gebarricadeerd wordt met een grote plank. Want stel je voor dat een pup er ’s nachts toch uit komt en toch onder het hek door kruipt!! En dat doen ze…Ze vinden Scott heel interessant en zien niet dat hij daar geen zin in heeft.
Nee, wij willen rustig kunnen slapen.

Tessa zorgt geweldig voor haar pups. Ze speelt met ze . Ze leert ze door ze zacht in de bek of poot te bijten dat ze zich moeten onderwerpen door op hun rug te gaan liggen. Dat doen ze allemaal. Ze bereidt ze voor op "het leven".
Gisteren na Robins feestje ging ik met Ellen schilderijen wegbrengen naar de Voorhof ( kerk) in Angelslo voor de expositie van onze schildersgroep. Pups in de buitenren, Scott binnen, en Wim ging naar Schoonebeek zingen met zijn Shantykoor.
Ineens schoot me te binnen dat we zondag een vos zagen lopen in het veld 300 m verderop. En dacht: zou die ook pups kunnen aanvallen of toch eerst voor een kippetje gaan.. Ik ben gelijk teruggereden, alle pups in hun nest binnen gezet…vonden ze niet leuk.
Het is trouwens een mooie expositie geworden in de foyer van de Voorhof.
Door de week is De Voorhof ook open, omdat het CBR zijn examens daar afneemt. Zondag komen ook mijn medecursisten naar de kerk en bij het koffiedrinken wordt de expositie voor geopend verklaard.

Hoera, Robin is jarig en……. mijn eigen website is klaar, nou ja …klaar?
Ik wist niet dat je nog zoveel trucjes moet kennen om er iets van te maken, maar als je het leuk vindt, kun je me ook volgen in het ontwikkelen tot een site die de moeite waard is om aan te klikken. De pups hebben net hun pap gehad en spelen zich nu moe. Tessa is blij dat ze even alleen met Wim mee kan naar de kippen , lammeren en de pony’s.
9jaar geleden ging Gerhard met Judith naar het ziekenhuis en wat waren we blij met dat telefoontje dat er een gezonde zoon geboren was en alles o.k. was met moeder en kind.
Wij natuurlijk in één streep er naar toe evenals de andere opa en oma. Ook Judiths vriendin Lieve was er en tracteerde ons op een glaasje champagne om op ons aller Robin Jan Willem te proosten.Een geweldige ervaring! We zijn heel blij met jou, Robin!

Vandaag ga ik dokter Harrie bellen. Vrijdag zijn de pups 6 weken en er moet nog geënt , gechipt, en onderzocht worden voordat de schatjes naar hun nieuwe baasjes gaan. Dokter Harrie is toch een ietwat kleurrijk persoon . Toen we hem 13 jaar geleden leerden kennen droeg hij een warrige bos lang haar. Hij heeft ons veel geleerd toen wij als hobbyboertjes schapen gingen houden. Hij leerde ons bv hoe je een lam dat verkeerd ligt met een pootje, weer goed kunt leggen, zodat het toch zonder moeite geboren kan worden.
Hij kan bij ons helemaal niet meer stuk nadat hij midden in de nacht, een lam dat er niet af wou, met hartmassage en mond op mond( bek) beademing in leven hield. Iedere keer wanneer het lam weer ophield met ademen begon hij weer met de massage en beademing en dat 3 kwartier lang.
Het kleine rammetje hebben we toen Harrie genoemd , naar zijn redder.
Dokter Harrie hoort ook niet bij een grote dierenkliniek met meer collega’s, maar runt de boel met z’n vrouw.Wanneer hij voor een bepaald dier komt ziet hij ook in 1 oogopslag hoe het met de rest is en schiet in de lach als hij ziet dat de honden over de bielzenrand langs het grindpad lopen ipv over het scherpe grind. Hoewel er andere dierenartsen dichterbij wonen, blijven wij dokter Harrie trouw. Vrijdag is hij dus weer aan de beurt. ‘k Ben benieuwd wat hij van onze prachtige puppies vindt.

foto: Tessa met de Groningse fleslammetjes (dank je wel Corrie)

Rechts op de foto Sam. Snap je het nou… met zo’n kopje!
Van l. naar r, Tosca en Spikey nemen Queeny te grazen.(vindt ze toch erg leuk)
achteraan Keenai, daarvoor Meike en Alfa.

Sam is een aandoenlijke pup. Allemaal hebben ze wat.
Alfa is al een echte mensenhond. Die kijkt je aan of ze al weet wat je zeggen wilt.
Spikey is een heel speels hondje , die al zwaaiend met z’n staartje bij je komt. En Keenai met z’n helderblauwe ogen wordt een sterke,maar gemoedelijke hond. Hij kijkt net als Scott toen die jong was…Zo van hier ben ik dan.
Maar Sam pakt iedereen in met haar aandoenlijke blik in haar ogen. Je wilt dan maar 1 ding en dat is haar lekker knuffelen. Nou dat doen we dan maar.
Queeny is een zeer levendig typje, die weet wat ze wil. Als ik haar oppak wil ze gelijk weer weg, maar Eva die helemaal wèg van haar is, zat woensdagmiddag wel een uur met haar op schoot te tutten en sliep ze in.
En dan Tosca die is net als onze Columbus steeds op onderzoek uit. Dan bij de fietsen , even later in de bostuin lekker rauzen. Och, ik laat ze maar. Columbus wordt een sterk teefje en dat is maar goed ook ,want die mag leren de koeien ophalen. Dat komt helemaal goed. We zullen ze straks eens meenemen naar de lammeren om te kijken hoe ze daar op reageren. Dag!
( foto Rick als oppas)

Was dat niet dr Spock, je weet wel van de 3 R’s
Rust, Reinheid en Regelmaat
Daar zitten we nu dan middenin, maar nu niet met onze kinderen , maar met de pups. Het werkt nog steeds goed. Om de 2 uur naar buiten, aan de brinta of brokjes….even als toetje melk van Tess…..even spelen tot ze moe worden en dan weer in de ren of nest( bij regen).
En ook de adviezen van onze trouwe huisarts van Haeringen toen onze eerste ( Gerhard) geboren was. Gewoon alles doen in huis wat je gewend bent. Dus stofzuigen als het je uitkomt, niet gaan fluisteren omdat de baby(pup) wakker wordt misschien.Het werkt allemaal nog.
Hoewel….toen de oortjes na ong. 14 dagen open waren en ze voor ’t eerst het volle geluid van onze flinke stofzuiger hoorden, kropen ze wel gelijk allemaal op één hoop. Maar nu heb ik juist het gevoel dat ze het een slaapverwekkend geluid vinden.
Ook Suus en Loedertje, de katten, die in het begin door Tessa verjaagd werden, komen weer binnen. Soms kijken ze elkaar nieuwsgierig aan,een pup en Suus.Loeder houdt nog afstand en kijkt vanaf de stoel.

Het regent als we wakker worden. Half 7. Oooo, de pups kunnen nu niet naar buiten. Nou heel even dan voor een plasje.Dan is mama Tessa aan de beurt. Lekker drinken bij mama Tess. Ze zijn hongerig en zuigen en trappelen met hun voorpootjes om de tepels om nog meer melk te krijgen. Melktrappelen noemen ze dat. Ze rauzen daarna. de hele keuken door, rollebollen, vechten, bijten elkaar in de staart. En dan komen ze weer wat tot rust.
We tillen ze snel weer in hun nest en gaan gauw nog even ons bedje in.
Om 9 uur is het tijd voor de brinta. 7 schaaltjes worden in het rond gezet en de brinta verdeeld. De rest is altijd voor Tessa. En dan is het aanvallen. Ze likken elkaar en hun pootjes nog af. Gelukkig is het nu weer even droog en kunnen ze naar buiten. Ze zoeken nu voor hun poepje al een plekje in de bostuin. Lekker makkelijk. Ze hebben nu meer ruimte om zich uit te leven en doen dat vol energie. Ik zit erbij en kijk er naar.
Dit zijn de toppers van de dag.

Onze honden Tessa en Scott zijn bordercollies en heel geschikt om schapen te drijven,maar vanwege de regelgeving van oormerken, registratie enz. hadden we onze schapen verkocht. Maar ooooo wat speet me dat!!
Daarom hebben we nu een paar flessenlammeren of leblammeren zoals ze hier in het noorden genoemd worden!

Hoi, de buitenren is klaar en het is mooi weer!
Wim heeft er erg zijn best op gedaan. Van 4 palen die Mark nog had liggen, 5 lattenroosters van de kringloop en oude gele gordijnen is een prachtige buitenren gemaakt. Alfa trad op als timmervrouwtje en was niet bij Wim weg te slaan. Nu zijn de beide heertjes en 5 dametjes de hele dag al buiten. Wel een lekker warm kleedje onder een afdakje, waar ze kunnen slapen. En om de paar uur even op het gras als zindelijkheidstraining. Ze vermaken zich uitstekend en luisteren al een beetje naar hun naam. Meike noemen we nog steeds Columbus. Dat wordt dan wel even wennen straks.
Druk, druk, druk, maar heerlijk toch zo’n nestje.