Weblog2

Gelukkig, net als je denkt dat alles hier ophoudt zie je aan het end van de Glen Lyon dit leuke tentje voor je…

Dan komen we weer beneden aan bij de Bridge of Balgie en herkennen meteen de postoffice/ shop/ tearoom daar aan het eind van de Glen Lyon. Natuurlijk gaan we er aan en nemen ervan met een tea for two.
Als ik een paar kaarten koop en om stamps vraag… heeft ze ze nog niet: ‘I’m waiting for a delivery’. Tja.. een postoffice in de Highlands of Scotland kan niet alles in voorraad hebben…

Natuurlijk rijden we erna meteen door naar Kenmore waar we twee jaar geleden met Ben en Diny in Hotel Kenmore, Scotlands oldest inn, logeerden. Het lag er nog net zo mooi bij als toen. Het is niet meer dan een rij huizen, het hotel, een klein postoffice/ annex supermarktje en het Castle Tay met wat huizen erbij.Het is wel mooi gelegen op de plek waar de Tay in het Loch Tay stroomt.
We missen hier natuurlijk nog wel de herfsttinten.

We volgen dan de A827 richting Killin die vlak langs het Loch Tay loopt. Halverwege slaan we rechtsaf naar boven en gaan dwars door het National Parc Ben Lawers naar de Bridge of Balgie aan het eind van de Glenlyon. Het is een woest stuk natuur met alleen schapen en een smalle, bochtige single track road. Boven is een parkeerplaats waar je prachtige uitzichten hebt. Er staat een felle wind, ’t hemp zol oe uut de bokse waaien, en het is er 9 graden. Maar mooi….!

Onze trip voor vandaag: Pitlochry, Aberfeldy, Kenmore,langs het Loch Tay, dan door de bergen naar de Bridge of Balgie, door de Glen Lyon naar Fortingall and via Loch Tummel en the Queen’s Vieuw naar Pitlochry.

‘Ben je from Holland?’ Er staat een vrouw bij de caravan als ik net terug kom van de douches. Ze vertelt dat ze ook uit Nederland komt maar al jaren hier in Schotland woont en wel op een sheep farm. Als ze gaat vertellen over haar niet zo gemakkelijke leven hier raakt ze niet uitgepraat. Haar vriend verloor ze aan asbestkanker, zelf moet ze binnenkort een longoperatie ondergaan.
Als ze hoort van de Schoonebekers en de andere dieren bij ons wordt ze belangstellend naar ons leven daar. Zelf komt ze uit het Gooi en aan haar open manier van praten is dat te merken.
We wisselen in elk geval adressen uit. Als ik haar een visitekaartje laat zien reageert ze met :’Ben je van Herba life of zo…’?
We zijn door deze onderbreking wat achter op ons schema van ontbijt met ham and eggs, koffie een sapje.
Maar nu zijn we klaar voor de trip naar Kenmore en omgeving. Ja Ben…. Wim gaat voor alle zekerheid eerst tanken…

Er is niets teveel voorspeld. Het weer is om over naar huis te schrijven. Zonnig met prachtige Schotse luchten. We beginnen maar in Aberfeldy. De Water Mill is er nog. Wim presteert het om te vragen:’Is my umbrella still there? I forgot it 2 years ago”. De jongeman in de tearoom verblikt of verbloost er niet van en wijst op de twee paraplu’s die in een hoekje staan.
De Water Mill is een combinatie van bookshop, gallery en tearoom. Het is een genot om er rond te snuffelen. Èn de chocolademelk en cappuccino smaken voortreffelijk. ‘It’s my first day”, zegt het meisje dat ons de drankjes brengt voorzichtig en als ze het keurig met plak iced ginger en servet serveert krijgen we een stralende lach als ik zeg: ‘Well done’.

Het is een echte watermolen geweest en alles herinnert er nog aan. Wim is natuurlijk geïnteresseerd in dat technisch gedeelte.

We lagen vannacht te wachten tot Katia onze rust zou komen verstoren. De zuidwestkust van Schotland had ze al aardig onder vuur genomen en de Forth bridge bij Edinburgh was al dicht, de castles voor publiek gesloten. Maar niks van dat alles. In deze streek gaat alles aan ons voorbij. Daarom gaan we deze morgen weer op pad, altijd nieuwsgierig wat de volgende plek ons te bieden heeft. We hebben intussen besloten om het noorden van Schotland te laten voor wat het is… deze keer, en om bij Huntly linksaf te gaan naar Dufftown, Craigelachie en dan via de A9 richting Pitlochry. Deze streek is in de zomer nogal toeristisch en dat is geen wonder. Castle Blair Athol hebben we al eens bewonderd. Veel van de familieleden van de Duke of Athol hebben strijd geleverd en daar zijn ze trots op. We kwamen indertijd door de kamer waar de Schotse held Bonnie Prince Charlie had geslapen en terwijl wij lazen over deze Schotse held kwam er een Nederlands stel achter ons aan, duidelijk uit het oosten, dat meteen doorliep met de woorden: “Hier zal de knech wel eslaopen hebb’n’.
Het weer blijft wisselvallig, de zon doet af en toe pogingen om er door te komen maar dat lukt niet erg. Ik probeer al rijdend wat foto’s te maken met de opmerking van neef Wim in het achterhoofd: beter een slechte foto dan geen foto.
Nu zijn we dan op het Faskally Caravan Parc aanbeland en we krijgen een mooie plek dichtbij de receptie zodat nu het internet bereikbaar blijft zonder dat ik twee keer per dag met dat ding onder m’n arm op zoek moet waar ik bereik heb.
We zien dat we bijna twee jaar geleden met Ben en Diny hier in de buurt geweest zijn en morgen gaan we een ritje maken die kant op… Aberfeldy en Kenmore waar we toen in het oudste hotel van Schotland gelogeerd hebben: Hotel Kenmore.

De Bennachie, de berg hier het dichtst bij, indrukwekkend donker steekt hij af tegen de lucht.

Een mid afternoon meal, dat kenden we nog niet en omdat onze magen al knaagden na ons uitgebreide bezoek aan de Tesco’s lieten we ons bij de Dairy verrassen: stew and oatmeal, carrots, gravy en nog wat. Dat alles met een kop thee en een cakeje met iets zoets er op. Ik heb het geweten. Het lag als een blok op mijn maag… veel te zware kost. Wim had natuurlijk nergens last van. Dit alles kregen we in de tearoom van de Dairy, een leuke winkel met veel locale producten. De koe bij de ingang is een echte trekpleister. Het was een echte dag Inverury, de plaats waar de beide vriendinnen de school bezochten. Toen we Inverury eindelijk uitreden en zaten te bedenken welke route we zouden nemen zagen we ineens de Benachie, de berg iets verderop die uitnodigt om beklommen te worden. Nee wij niet, die tijd hebben we gehad, maar we konden het niet laten om onze camera erop los te laten en op verschillende standen uit te proberen. Een pikzwarte Aberdeen Angus stond ons nieuwsgierig te bekijken. Vreemde luchten zijn het. Hier en daar een lichte strook vanwege de zon en soms een donkere lucht waar de wolken de overhand hebben.
Wim heeft net afgerekend op de camping en als het weer zo blijft… rustig dus… gaan we morgen een paar honderd km verderop richting Inverness.

Dat was ‘em dan… het dagje Edinburgh. We hebben even weer de sfeer gevoeld. Het was wel heel anders dan in augustus wanneer er overal op straat performences zijn, straattoneel. En het kon niet uitblijven… de regen, een echte drizzle. We stappen daarom met de regenjacks aan in de bus die ons in iets meer dan een half uur naar Edinburgh brengt. Ik wil nog eens heel graag het National Scottish Museum zien en dat ie opnieuw heel erg de moeite waard. We dwalen er op ons gemak rond en bewonderen de oude meesters, ja ook Rembrandt en Frans Hals en van Gogh zijn er vertegenwoordigd. De Schotse schilders hebben een apart gedeelte. Ik bewonder Taggart het meeste. Wanneer we weer buiten komen ziet alles er al beter uit, de regen is bijna over. We gaan maar naar het winkelcentrum bij het Waverly Station. Daar is een grote ruimte waar alle mensen die wat te eten bestellen bij wel acht restaurantjes, kunnen gaan zitten met hun handeltje. De Subway lijkt ons dit keer de beste keus en het honingbrood, dat de naam Chicken tiki draagt smaakt ons goed.
Tja en dan is het tijd voor de Royal Mile. De regen is nu helemaal opgehouden. Ik wil niet zeggen dat we die helemaal hebben uitgelopen, maar toch een best eind. En natuurlijk wat Schotse shopjes in op zoek naar de tartanruit voor Rick. Toen we Rick vroegen wat we voor hem mee konden brengen zei hij alleen: ’Iets Schots’. Ik zeg niks, maar we hoeven straks niet verder te zoeken. Opnieuw gaan we naar het Waverly Station voor een kop koffie en zien dat de jeugd die daar zit net als bij ons onafscheidelijk is van hun mobieltje.
Er rijden ontzettend veel bussen hier, gewone bussen die om de 10 minuten rijden en toeristische bussen in alle kleuren van de regenboog. Terwijl in Amsterdam honderd uit werd gepraat in de tram was het hier maar een kille boel. Niemand zegt wat. Kinderen in hun schooluniform, mensen van en naar hun werk en vrouwen die gaan winkelen. Er zijn opvallend veel joggingbroeken te zien bij jonge vrouwen. De terugweg duurt een uur, ik denk omdat er veel werkenden en scholieren naar huis gaan. Om de 100 m is er wel een bushalte. We gaan er bij de caravan eens lekker voor zitten, nu zelfs in het zonnetje en bereiden ons straks voor op onze rit morgen naar Kintore bij Aberdeen.
Maar daarna…. Kijken we weer een paar afleveringen van James Herriot… All creatures great and small… met…

Als je met caravan of camper reist voel je je een beetje zwerver. Overal pik je de leuke dingen die je zomaar tegenkomt, altijd weer verrassend.

Nadat we in Alnwick rondgekeken hebben, waar het Castle waarin de Harry Potter films opgenomen zijn een toeristische attractie is geworden, gaan we op Seahouses aan want om hier te zijn geweest zonder de verse vis te proeven, kan natuurlijk niet. Neptune is een visrestaurant midden in Seahouses en het klopt wat wordt geschreven: hier moet je vis eten. Wim neemt haddock en ik cod. We moeten nog even uitvinden of het schelvis, kabeljauw of nog een andere vissoort is.
Dan is het tijd om de caravan op te zoeken en ook deze avond vermaken we ons met een paar afleveringen van James Herriot, ja …met een glaasje erbij.

Dan wordt het tijd om op te breken. Niet te vroeg want zo ver is het niet. Wim bestudeert nu ook de handleiding van de nieuwe camera. Ik had hem helemaal uitgeprint om onderweg uit te zoeken wat je er allemaal mee kunt doen, maar ik heb meer dan drie weken nodig. Zolang zet ik hem maar op de automaat en probeer intussen wat uit.
Vandaag gaan we via de A1 verder naar het noorden. Nu zullen we Schotland bereiken. De volgende camping is de Drum Mohr camping in Musselburgh, een half uurtje oostelijk van Edinburgh.

De warden laat ons nog even de huid van een stier zien èn van een klein kalfje.