Mag je eigenlijk wel chaotisch zijn? Het wordt vaak als iets negatiefs afgeschilderd. Ons Dagblad besteedde vandaag aandacht aan kasteelvrouwe Emmy. Er komt nl een vervolg op die serie van haar leven na haar 60e op een kasteel in vergane glorie. Ik kan het nu nog doen, zo zei ze. Later kan het niet meer. Het is niet te vergelijken met de Meilandjes. Bij hen zat er toch lijn in de werkzaamheden vooral dankzij werkezel Erica . Hier bij Emmy is geen lijn te vinden. Ook geen lawaai trouwens of geschreeuw. Ze doet gewoon waar ze op dat moment zin aan heeft. Heerlijk mens, om jaloers op te worden…In het verslag in de krant door de verslaggeefster, die haar bezoekt en ijverig mee gaat werken, laat die haar toch even schrikken bij onverwacht bezoek. Zou ze toch een paar nieuwe gasten vergeten zijn?
Heerlijk! Even deed ze me denken aan mijn eigen persoontje. Ik doe ook graag alles op mijn eigen tijd en mijn eigen manier… of gewoon niet. De echt nodige werkzaamheden hielden me wel bij de les en anders Wim wel. Die houdt van structuur. Ik ben allang geen 60 meer en moet roeien met de riemen die ik heb qua energie. Vaak probeerde ik mijn huis opgeruimd te houden en juist altijd wanneer er bezoek komt ligt er weer van alles om me heen dat ik nog van plan was om op te ruimen. Een andere keer dan…
Dat zal niet echt meer veranderen en nu ik Emmy heel rustig haar chaotische gang zie gaan geeft mij dat ook rust. De intro’s beloven al wat. Vanavond ga ik genieten.