Ik zocht naar een foto van Wim uit zijn jonge jaren voor het vorige stukje en als je zoiets gaat doen is het hek van de dam. In de rubriek Wim t/m Stork kwam ik behalve de bewuste foto uit de kopklas ook een stel foto’s tegen uit de tijd dat hij hoofd Afname was van de Pijpenbuigerij bij de KAB (Ketel en Apparaten Bouw) van Stork.
In deze tijd van het thuis werken zul je dit soort foto’s niet gauw meer tegen komen. De Tukkers van de Pijpenbuigerij zaten vol humor. Bij verjaardagen werd er uitgebreid gezongen en getrakteerd. Ik vertelde al eens hoe ze Wim te pakken hadden door voor het weekend van zijn verjaardag al op vrijdag voor hem te zingen en te trakteren met taart. Hij vond dat niet leuk tot collega Piet zei: ’Je moet ze maandag terug pakken’. Zo had ik die maandag een cake in hele dunne plakjes gesneden waar Wim mee voor de dag kwam. Op zijn: ‘Och… ik doe het nog eens dunnetjes over’, kreeg hij natuurlijk commentaar. ‘Zo…, kan et d’r af?’ en meer van dat soort opmerkingen. Tot hij met de echte taart te voorschijn kwam. Toen was het lachen natuurlijk.(In Tweets van het Schoolpad 2)
Was de Sint in het land dan hadden ze daar ook weer wat op gevonden. Piet de Jager met een panty over zijn hoofd als zwarte Piet en Arie van Dooren als de speciale KAB sint met cadeautjes voor de groep. Ach… het is lang geleden maar wat heeft hij een mooie tijd gehad bij Stork en wij allemaal in Hengelo.

Dat komt ervan als je er een snoeppaleis voor de vogels van maakt. Terwijl ik nog wat na zit te genieten van de actie van de grote visser en hem zie zitten verder op het land zie ik vanuit mijn linker ooghoek een andere rover voorbij schieten. ‘Den is kleiner as een buizerd’, zeg ik tegen Wim. ‘Wat is het?’ De vogel zet zich neer op dezelfde stronk waar nog geen 10 minuten ervoor de reiger doodstil stond te staren. Deze staarde niks. Er staat vlakbij aan de rand van de vijver een grote blad-houdende struik die het speelplein van de mussen is. Ik voer ze uitbundig door vetbolletjes op te hangen en de voederhuisjes bij te vullen en na het snoepen schieten die al spelend de hulst in. Ik kon nog net een keer klikken met mijn cameraatje voor de sperwer in een flits ook die hulst indook. Even bewoog alles in de struik en toen werd het stil… heel stil. De sperwer was weg en de mussen moesten eerst van de schrik bijkomen.
Met natuurlijke vijanden is trouwens te leven. Onze kippen trekken steeds half lopend, half vliegend een sprintje als ze van de ene groep struiken naar de andere verhuizen.

[i]Do you see the small birdof pray? It’s just look and seek. After a second he disappeared in the bushes chasing the sparrows[/i]…