Deze foto is van de vorige winter.
Hé… zag je hem?’ We zitten net aan ons ontbijt, Wim en ik. Ik kijk snel naar buiten en zie een roodborstje bij de pindakaaspot. ‘Nee… ik bedoel de specht’, zegt Wim. Die hebben we gemist deze zomer. Dan is er overal genoeg te eten. Ze broeden in het Oeverse bos iets verderop. Maar ’s winters komen ze elke dag een paar keer langs. Nu gaat hij eerst de eikenboom in, hop hop naar boven en pikt met z’n lange tong zo de kleine insecten uit de boombast. Daarna de pindakaas en dan vertrekt ie weer. Het is de grote bonte specht, ongeveer net zo groot als een merel. Dit keer is het een mannetje die behalve zijn rode buikvlek ook een rood plekje op z’n kopje heeft, zo mooi!